Üniversiteli Olma Çabası

Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 18.11.2026 16:50
YAZI
A
 Okul öncesinden hazırlıyor artık aileler, evlatlarını; “okusun da büyük adam olsun” kalıbına. Geçmiş yıllara bakıldığında ülkemizde faaliyet gösteren anaokullarının sayı oranı çok az olmasına rağmen, son yıllarda anaokullarına hazırlık için bile “anaokulu öncesi” adı altında, eğitim kurumlarının faaliyet gösterdiği görülmektedir. Devlet kurumları ile özel kurumlar, bu faaliyetleri başarı ile sürdürmektedir. Devlet desteği ve teşviki ile temelden başlayan bu eğitim çabaları, ailelerin de yoğun ilgisiyle gün geçtikçe gelişmekte ve değişmektedir. Kanuni yaptırımlarında bu yoğun ilgide pay sahibi olduğunu belirtmemiz gerekir. Eğitim sistemini, “yenileme” çabaları da son sürat devam etmektedir. Okula başlama yaşı, eğitim-öğretim süreleri, sınav sistemi değişiklikleri vs. birçok başlık, ülke gündeminde çokça tartışıldı. Ülkelerin gelişmesinde; eğitimli insan faktörünün öneminin de anlaşılmasıyla birlikte, ülke bütçesinden de en çok payı alan, Eğitim Sistemi olmuştur.
 
Devlet bile bireylerini bu kadar düşünürse, aileler, evlatlarını ne derece düşünür gerisini siz düşünün artık. Anneler, evlatları için saçlarını boşuna mı süpürge ederler peki? Asla. Yapılanların hepsi evlatları içindir. Parmaklarını göstererek, çocuğuna sayı saymayı öğretmeyen aile var mıdır sizce? Cevaben; yok gibidir, diyebiliriz. Kimi aileler çocuklarına yazı yazmayı öğretmek için; çocuklarının okula başlamalarını beklerken, kimi aileler de; yazı yazmayı öğretme işine çoktan başlamışlardır bile. Yedi yaşlarında başlayan ilköğretim yılları, “okumanın yaşı yoktur” deyiminin de başlangıç noktasıdır. Tek tip üniformalar giyilir ve günler günleri kovalar. Dersler, sınavlar derken diplomalar üst üste konur. Hayatın dönüm noktası olarak adlandırılan, büyük sınav zamanı da yaklaşmıştır artık. Yani, Üniversite Sınavı…
 
Tabii, bu büyük sınav hazırlığı sanıldığı kadar da kolay değildir. Bu sınav için, devlet okulları da tek başına yeterli görülmemektedir. Bu yüzden, özel eğitim-öğretim kurumları olarak da bilinen dershanelerin kapıları çalınır. Öğretmen kadrosu en iyi olan, sınavlarda en iyi dereceleri yapan dershanelere hücum edilir. “Pamuk eller ceplere beyler” değildir bu dershanelerin isimleri,  x’dir, y’dir o da olmadı z’dir. Aileler ise, dershaneler hususunda “mecbur” sayarlar kendilerini, evlatlarının geleceği için. Büyük sınav başlamış ve bitmiş… günler sonra açıklanan sınav sonuçlarıyla da, verilmiş olan emeklerin karşılığı alınmış olur. Aile büyükleri için; çocuklarının geleceği için bir umut olan bu sınav, öğrencilik statüsünde olan evlatları için de; “ya büyük bir sevinç, ya da büyük bir yıkım”dır. Kazanan, iyi bir okul ve bölüm tutturma telaşına düşerken, başarısız olan ise; başarısızlığını açıklama derdine düşmüştür. Üzerinde oluşturulan baskıyı azaltmak içinde, kısa yoldan iş bulup çalışma yolunu seçecektir. Sınavda başarı elde eden ve okul tercihi olumlu sonuçlananlar için, yeni bir hayat başlamıştır artık.
 
Yeni bir şehir, yeni arkadaşlar, farklı farklı imkânların sunulduğu çok yönlü yapılar ve belki de en çok hoşnutluk duyulan “baskıdan uzak bir ortam”. (özgürlük de diyorlar) Süreç bu şekildedir:
 
Anne ve babasından sayı saymayı öğrenerek eğitimine başlayan çocuk, büyümüştür artık. Anne ve babasını gerilerde bırakarak öğrenmeye devam etmektedir. Bir kısmı kadir kıymet bilirken, bir kısmı da özgürlüğün tadını kayıtsızca yaşamaktadır. Gayreti güzel olanlara selâm olsun. Gayreti güzel olanlardır, bizim geleceğimiz…
ETİKETLER: