Dostluk Üzerine Birkaç Satır

Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 18.11.2026 16:50
YAZI
A
Toplum içinde “sevilen, güvenilen, yakın arkadaş, gönüldaş, iyi görüşülen kimse ve düşman karşıtı” gibi mânâlarla eşdeğer görülen dostluk, insanlar için büyük öneme sahiptir. Evet, dostluk denilen bu manevi bağ(rabıta), ruhların birbiriyle kaynaşması, derin sulardan büyük meşakkatle çıkarılan inci misalidir.

Peki, dostluğu inci derecesinde kıymetli yapan şey nedir?

Bilinen genel bir kanıdır ki “az olan” değerlidir. Atalarımızın bu hususta çok mânidâr bir sözü vardır, “Dostun bin ise azdır, düşmanın bir ise çoktur.”
Hayatımızda dostluk,  az ve zor bulunan bir rabıtadır. Uzun ömürlü dostlukların geçmişine bakarsak; ya çocukluktan kalmadır, ya okul yıllarından, ya da erkekler için geçerli olan askerlik yıllarından. Elbette ki bu kavram, Dinler arasında, kültürler arasında değişiklik göstermektedir. Batı toplumuna bakacak olursak, sâdık bir dost kabul edilen köpekler için; bakım merkezleri, oteller inşa edilmekte, özel bakıcılar yetiştirilmekte ve bu bakıcılar için üniversitelerde bölümler bulunmaktadır, yine köpekler için cenaze törenleri tertip edilmesinden tutunda özel mezarlıklar tahsis edilmesine kadar birçok örnek ve detay verilebilimektedir. Bizim açımızdan ise işin dramatik tarafı  şudur: Batı toplumuna (bizim deyimimizle yaban eller) gelin olan bu bağ’ın bir köpek mezarı başında mezar taşı olması. Ama kardeşi için, her şeyinden geçip de canlarını veren, davası için şehit olan bir mü’minin mezarı başında bir taş dahi olamamasıdır.

Mevzuya “bizler” üzerinden devam edersek, Yüce dinimiz İslâm’da ve Müberra kitabımız olan Kur’an-ı Kerim’de dost kelimesi sıkça geçmektedir. Nisa suresi 119. ayet de buyruluyor: “Kim Allah’ı bırakıpta, şeytanı dost edinirse, kuşkusuz o apaçık bir hüsrandadır.” ve yine başka bir ayette  “Gerçek dost olarak Allah yeter.”  buyruluyor. Bir hadisi şerife de ise şöyle buyrulmuştur: “Kişi dostunun dini üzeredir.” Yüce dinimiz İslâm, bu mes’eleye bu derece önem vermektedir. Dost(luk) üzerine söylenmiş ve halen söylenmekte olan ifadelere bir  bakalım isterseniz:
 
-         Kitap dostu, söylemi
-         Çevre dostu, söylemi
-         Dost canlısı, söylemi
-         Kullandığımız araçlar için bile çevre dostu ifadesinin kullanılması
-         “Dostlar beni hatırlasın.” diyen bir halk ozanı, Âşık Veysel.
-         Devletlerin siyasi politika söylemi olan, dost(müttefik) ülke ifadesi
 
Söylemler ve örnekler görüldüğü gibi epeyce fazladır. Asıl önemlisi de bizim için dostluk, hayatımızın hangi noktasındadır. Ne derece bir öneme sahiptir. Kuru bir dostluk mudur?

Yoksa, görüldüğünde Allahu Teala’yı hatırlatan bir dostluk mu?

Seçim sizin ve unutulmamalıdır ki iradeler hür’dür.
 
ETİKETLER: