Halkın Dilinden, Kim Selamet Bulmuş ki!
Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 18.11.2026 16:50
Geçen gün dinlemiş olduğum bir radyo programının konusuydu bu söz; “Halkın dilinden kim selamet bulmuş ki, sen bulasın!”. Kulaklara küpe, gönüllere nasihat cinsinden bir uyarı diyebiliriz. Bir de yaşam tecrübelerimizle kıyaslayıp harmanladık mı; çerçeveletip duvara asmamız gereken bir tablo olurdu sanırım. Okuma oranımız düşük olsa da, hayat bilgisi dersi görmüşlüğümüzden midir nedir; çok bilir, çok konuşuruz…
Sınıflandırmaya da gerek yok, hani derler ya “yediden yetmişe” hep böyleyiz. Olmasa da oldurur, uymasa da uydurur-uz. Ehil olmayanın elindeki boya fırçasına döndü dillerimiz. Gaye ustalık değil, iş olsun-dur artık. Arkadaşımız mavi bir gömlek alır, sana düz renkli gömlek hiç yakışmıyor deriz. 2+1 ev tutana, ne gerek vardı ki 2+1 e, iki gün sonra evlenirsin sen; burası sana küçük gelir deriz. Özene bezene, bin bir emekle yemek hazırlayana; keşke şundan da yapsaydın deriz. Manavdan alış-veriş yapıp gelene, pazar da bugün çok uygundu deriz. Evlenmemiş olan, (hele yaşı da biraz ilerlemişse) tanıdığımızı; “ne zaman evleniyorsun, yaşın geldi de geçiyor” gibi sözlerle hayattan soğuturuz. Çocukları bile rahat bırakmayız biz, “büyüyünce ne olacan, anneni mi çok seviyorsun yoksa babanı mı?”.
Görüldüğü gibi, örnekler saymakla bitmez. İnsanoğlunun, kendi kendiyle uğraşması da kâfi gelmiyor. Kendini yaratan Cenâb-ı Mevla’ya da isyan ediyor, inkâr ediyor ve şirk koşuyor. Kur’an-ı Kerim de buyruluyor: “İnkâr eden ve (insanları) Allah yolundan alıkoyan, sonra da inkârcılar olarak ölenler var ya, Allah onları asla bağışlamayacaktır.” (Muhammed, 34) Yine başka bir ayette: “Kim Allah’a ortak koşarsa artık Allah ona cenneti muhakkak haram kılmıştır. Onun barınağı da ateştir.” (Mâide, 72) İnsan olarak, rahat duruyor muyuz? Hayır. Cenâb-ı Mevla’nın elçilerini de inkâr ediyoruz, onlara mâni olmaya çalışıyoruz. O elçilere vahiy olunan hükümleri de kabullenmiyoruz. Ahh! o irade edemediğimiz kalb ve dillerimiz yok mu? Nice hakîkatleri yok saydı, olur olmadık laflarla muhataplarını incitti.
En yakınlarımızdan başlayarak, herkese huzur vermenin vakti gelmedi mi artık?
Ne dersiniz?
Gereğince laf diyenlerden, selamet bulanlardan ve selamete vesile olanlardan olmak temennisiyle…





