Geri Dönüşü Olmayan Süreçtir Yaşlılık

Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 18.11.2026 16:50
YAZI
A
 Anne karnında başlayan beden hareketliliğinin, yavaşladığı ve sonlarına yaklaşıldığı dönemdir yaşlılık evresi. Mevsimlerden, doğumu temsil eden ilkbaharın aksidir; yaşlılığı temsil eden sonbahar. Kimilerine göre ise; yaşanılan hayatın en verimli, tecrübe mertebesinin zirve noktasıdır. Kimilerine göre ise; “keşke hiç yaşanılmasa” denilen zamanlardır. Yaşlılığın, din ve kültür bakımından da toplumlar arasında farklılıkları göze çarpmaktadır. Hâk olan dinlerde (bozulmamış şekliyle sadece İslam’ın kaldığını belirtelim) yaşlıların da hâkları gözetilmiştir. Sonradan uydurulan inançlarda ise; gaye maddiyat olduğundan dolayı, bir “yok sayma” düşüncesi bulunmaktadır. Sonu –ist ve –izm gibi takılarla biten ideolojilerde ise; yaşlılara zaten lüzum yoktur.

Ülkemizde ise; hem din, hem de köklü geleneklerimiz dolayısıyla; diğer toplumlara nazaran daha bir önem ve daha kuvvetli bir bağlılık vardır. Çünkü biz biliriz ki; “gençliğimizde nasıl muamele edersek, yaşlılığımızda o şekilde muamele görürüz.”  Bizler, inancımız ve kültürümüz gereği yaşlılarımızı baş üstünde tutarız. Bizler için yaşlılarımız; “kendisine danışılan kişidir.” Ne unutulmuş, ne de ötelenmiş olan kişidir. Yunan filozofu Eflatun (Platon) ise yaşlılık hakkında şöyle der; “Tek başına gelmediği için yaşlılıktan korkun.”  Peki; ne demek istemiş, neyi kast etmiş olabilir Eflatun? Fiziki yıpranma, hastalıklar, ruhsal çöküntü… Hangisi?

Hepsini de kabul edebiliriz bu durumların. Yaşlı isek kendimizden, değil isek çevremizden rahatlıkla gözlemleyebiliriz bu saydıklarımızı. Bayram zamanlarında eli öpülen kişiler midir sadece yaşlılar? Ya da, Yeşilçam filmlerinde ve dizilerde; seccade üzerinde dua yaptığı kare ile sağa sola selam verdiği ânları gösterilen kişiler mi? “Televizyonlar da öyle en azından, çok şükür.” Dediğinizi duymuş sayıyorum kendimi.

Bir de yaşlılığını engellemeye çalışan insan tiplerimiz vardır. Parası çok olanlar; olmadık ameliyat bırakmazken; Parası ancak kendine yetenleri de; yenmedik bal, yoğurt ve kaymak bırakmazlar. Neticede ihtiyarlık; Para-pul dinlemiyor, kim olursa olsun büküyor belleri. İyi ki de para-pula bakmıyor, yoksa vay fakirin hâline!

Gelişen teknoloji de, yaşlılarımızı hatırlamamıza yetmedi maalesef. Ne ziyaret ediyoruz sıkça, ne de arıyoruz bir hâl-hatır için. Yolların kısalması da yakınlaştırmadı bizi, yalan oldu sevgiler ve saygılarımız. “Elden ayaktan” düşmedi yaşlılarımız, asıl gönüllerimizden düştüler. Ömrü yaşlılığına yetişecek olan herkeste yaşayacaktır, bu yaşanılanları…
O halde yapmamız gereken;

Hürmet edelim ki, hürmet görelim. Danışalım ki, danışılanlardan olalım. Ellerinden tutalım ki, ellerinden tutulanlardan olalım…

Ellerimizden tutulsun mu, ne dersiniz?
ETİKETLER: