Bahşedilen Ömür Nimeti

Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 18.11.2026 16:50
YAZI
A
 Bir İnsan Ömrünü Neye Vermeli 
Harcanıp Gidiyor Ömür Dediğin 
Yolda Kalan Da Bir Yürüyen De Bir 
Harcanıp Gidiyor Ömür Dediğin
…
(Zülfü Livaneli)
 
 
İnsanoğlunun en çok mevzu bahis ettiği meselelerin başında gelir ömür. “Daha dün gibi hatırlıyorum” diye cümleye başlar, “yaa işte! bu gün varız, yarın yokuz” diye noktalarız duygu ve düşüncelerimizi. Çocukluk yıllarımızdan hatırladığımız olaylar aklımıza geliverir de, şaşırırız hafızamızın kuvvetine. Kimisi birçok şeyi hatırlayabilirken, kimisi de sadece olumlu veya olumsuz olayları hatırlar. Unutmak ister unutamaz, hatırlamak ister hatırlayamaz. Onun için, “Hayat ileriye doğru yaşanır, geriye doğru anlaşılır” demişler.
 
Kendimizden gözlemleriz ömrün azar azar tükendiğini. Gençlik, olgunluk, ihtiyarlık… Yakınlarımızdan gözlemleriz zamanın tükenişini. Yaşlılar terk eder genellikle bu dünyayı sırasıyla, kimi zaman da ömrü kısa bahşedilmiş gençler. “Gidişler hep kesindir de, dönüşlere kimse şahit olmamıştır.” Dünya ya aldanırız çoğunlukla; ev-bark, çoluk-çocuk derken ne sıhhatimiz kalır, ne de başımızda siyah bir saç. Geçmiş büyüklerimizin yaşantılarını düşündüğümüzde de gördüğümüz devran hep aynıdır; “Dünya telaşı.” Kendinden olanlar için öyle didinir ki insan, ömrünün nasıl tükendiğini bile anlayamaz. Arada bir salâlar okunur, cenazeler olur ki öyle hatırlana ölüm. Şurada birisi ölmüş, bilmem o yerde deprem olmuş, harp olmuş… etkilenmiyor artık gönüller. İlla ki “ateş düştüğü yeri yakmalı” artık. “Hayıf, ölene olur” dememiş boş yere büyükler.
 
Neticede insanız, zayıfımız. Ne doğmamızda bir irademiz oldu, ne de ölüm ânı için bir irademiz olacak. Kat’i bir son varken, direnmenin bir gereği var mıdır? Ebedi bir ahiret hayatı varken, az ve sıkıntılarla dolu bir dünyaya sıkı sıkıya sarılmak ne kadar akıl kârıdır? Dünyada çektiklerimiz yetmiyor mu bizlere de, bir de ahirette kat ve kat fazlasını ve daha çetinini omuzlayacağız ezaların. Aklımızın başına geldiği zaman, imamın “nasıl bilirdiniz?” ânı mı olmalı. Bizlerden istenen sadece kulluk’tur fazlası değil. Yoktan var eden Allah-u Teâlâ olduğuna göre, derdimiz ne ola ki başımıza buyruk ve gaflet ile yaşıyoruz. O’nun verdiği nimetleri yiyerek, içerek kuvvetlenip, yine O’na isyan ediyoruz. Verilen ömrün, afiyetin şükrü bu mudur?
 
Nasıl yaşarsanız, öyle ölürsünüz. Nasıl ölürseniz de öyle diriltilirsiniz buyrulmuş. Zelil bir halde hayat sürenlerden, menfaati için zulüm edenlerden mi olalım. İki kuruş fazlası için, yalan yere yemin etmeyelim yaptığımız ticaretimizde. Allah için dürüst olalım çevremize karşı, Allah için örnek alınacak güzel insanlardan olalım. Büyüklerin buyurduğu gibi: “Nefsimizi Ümmeti Muhammed için feda edelim”. İyilikler yapmak için, güzellikler için yaşayıp tüketelim bu ömürleri.
 
Hayr üzere bir ömür sürmeniz temennisiyle…
ETİKETLER: