Ramazanda Teneffüs ettiğimiz Manevi Hava Tatile Girmesin
Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 18.11.2026 14:24
Peygamber Efendimizin müjdesi ile başı rahmet, ortası mağfiret, sonu da berat olan Ramazan ayını bir kez daha idrak etmenin mutluluğunu yaşadık.
Ramazan ayının manevi havası hareketlerimize, yaşantımıza, ibadetlerimize ayrı bir değer katmıştır.
Ramazan ayı; birlik beraberliğimizin, kardeşlik duygularımızın zirve yapmasını sağlamıştır. Geçtiğimiz bir yılın muhasebesi yapılarak inancımız ve yaşantımız arasında uyumsuzluk varsa bunun giderilmesi için gayret göstermemizi sağlamıştır.
Ramazan ayında kazandığımız güzel davranışların ve yoğun ibadet hayatının ramazanın sona ermesi ile tatile çıkmaması gerekir.
Bu Ramazan ayında da gördük ki; Müslümanlar tuttukları oruçların boşa gitmemesi, makbul bir oruç olabilmesi için aklına takılan en ufak bir soruyu dahi ilgililere sormaktan çekinmemişlerdir.
Banyo yapmaktan ip atlamaya, iğne yaptırmaktan göz damlasına varıncaya kadar orucu neyin bozup neyin bozmadığını araştırıp sormuşlardır. Her ne hikmetse oruç ibadetinin bizlere kazandırması gereken ahlaki ve ruhi kazanımları konusunda durmak aklımıza fazla gelmemiştir. İbadetlerimizin şekil unsurlarına verdiğimiz önem ve ağırlık kadar, ibadetlerin arkasındaki büyük manaya ve hikmete de önem vermeliyiz. İbadetlerimizde şekil ve ruh bütünlüğünü birlikte sağlamalıyız.
Orucu bozup bozmayanlar konusunda gösterdiğimiz hassasiyetin, bu ibadetin bizler üzerinde meydana getireceği olumlu etkilerin eylemlerimize yansıyıp yansımadığını, yansımadıysa neden yansımadığını da sorgulamalıyız.
Allahu Teâlâ’nın bizim aç susuz kalmamıza ihtiyacı yoktur. Kurban ibadeti ile ilgili Ayeti Kerimede geçtiği gibi, Allah’a ulaşacak olan Kurbanın kanı değil o ibadetteki takvadır. Oruçta da Allahu Teâla’ya ulaşacak olan, bizim açlığımız ve susuzluğumuz değil ibadetimizdeki takvadır.
Bu ramazan ayında haber bültenlerine yansıyan; Oruç tutan bir insanın, dört yaşındaki çocuğun gürültüsünden rahatsız oldum diyerek, üst kattaki çocuğun babasını bir ramazan ayında oruçlu olarak öldürmesini ne ile açıklayabiliriz?
İftar saatinde oruçlu olan insanların yine oruçlu olan diğerleri tarafından katledilmesini, yol verme tartışmasına kan bulaşmasını, camiden çıkan iki gençten birisinin bıçakla diğerini öldürmesini nasıl yorumlayabiliriz?
Oruç tuttuğu halde komşusu şerrinden emin olmuyorsa, gıybet dedikodu ile fitne ve fesat yaygınlaştırılıyorsa, söz verdiği halde söz yerine getirilmiyorsa, borçlar zamanında ödenmiyorsa, kul hakkına taalluk eden konulara dikkat edilmiyorsa bu tuttuğumuz oruç nasıl bir oruç olacaktır?
Ramazan öncesi yapılan olumsuzluklarda bahane olarak hep şeytanı gösterenlerin, Ramazan ayında davranışlarında meydana gelen olumsuz tavırları oruca bağlamalarını ne kadar doğru bulabiliriz?
İnancımızı ve ibadetlerimizi tekrar sorgulayarak takvaya ulaşmanın yollarını arayalım. İnancımız sözde kalmasın. Ferdi ve sosyal yaşantımızın her safhasında inancımızın tezahürleri sözlerimizde, eylemelerimizde kendini hissettirsin.
Müslümanlar İslâm'ın mesajına ilişkin önemli konularda fıkha başvurmuyorlar
Yusuf el Kardavi de Müslümanların teferruat konularında fıkha başvurdukları halde İslam’ın mesajına ilişkin konularda fıkha başvurmadıklarından şikâyetle şunları söylüyor;
“İslâm ümmeti, başıboş olmayıp belli bir akide (inanç) ve hukuka bağlı bir ümmettir. Ümmetin hareketi İslâm için ve İslâm ile olur.
Müslümanlar; geri kalma, çöküş ve sapma asırlarında –ve bugüne kadar - hayız, nifas, taharet, namaz, süt emme, boşanma vb. konularda fıkha başvurmayı âdet haline getirmişlerdir. Fakat çağımızda gördüğümüz gibi, (mezkûr asırlarda da) ümmetin gidişatı, varlığı ve İslâm'ın mesajına ilişkin önemli konularda fıkha başvurmamışlardır.
Müslümanlar, hain, işbirlikçi, ya da baskıya maruz kalmış, halklarına baskı yapan zalim yöneticilerin tasallutu ve buna karşı nasıl bir tavır takınılması gerektiği hususunda fıkha müracaat etmiyorlar.
Kamu malını yağmalama, haram yoldan zenginleşme, zor şartlar altında çalışan işçilerin alın teri ve kanları üzerinden büyük servetler oluşturmanın hükmü konusunda da fıkha müracaat etmiyorlar.
Müslümanlar sosyal haksızlık konusunda yani zenginlerin yoksullara, güçlülerin güçsüzlere, patronların işçilere, nüfuz sahiplerinin ezilmişlere karşı olan haksızlığı konusunda fıkha müracaat etmiyorlar!
İslâm toprağını güç kullanarak gasp eden ve oranın sahibi olduğunu söyleyenlere karşı gevşek davranma ve gasp eden lehine hakkından vazgeçmenin hükmü konusunda fıkha danışmıyorlar!
İslâm ümmeti; kurban edilip yok edilen, fakat bu sıkıntının giderilmesi için destek olmayan ve düşmana karşı kendisine yardımcı bulamayan Müslüman halkların durumunu görüp duyduğu halde, söz konusu duruma sessiz kalmanın hükmü hususunda fıkha başvurmuyor.”
İmanımızı ve amellerimizi yeniden gözden geçirerek takvaya ulaşma temennisi ile…
Ramazan ayının manevi havası hareketlerimize, yaşantımıza, ibadetlerimize ayrı bir değer katmıştır.
Ramazan ayı; birlik beraberliğimizin, kardeşlik duygularımızın zirve yapmasını sağlamıştır. Geçtiğimiz bir yılın muhasebesi yapılarak inancımız ve yaşantımız arasında uyumsuzluk varsa bunun giderilmesi için gayret göstermemizi sağlamıştır.
Ramazan ayında kazandığımız güzel davranışların ve yoğun ibadet hayatının ramazanın sona ermesi ile tatile çıkmaması gerekir.
Bu Ramazan ayında da gördük ki; Müslümanlar tuttukları oruçların boşa gitmemesi, makbul bir oruç olabilmesi için aklına takılan en ufak bir soruyu dahi ilgililere sormaktan çekinmemişlerdir.
Banyo yapmaktan ip atlamaya, iğne yaptırmaktan göz damlasına varıncaya kadar orucu neyin bozup neyin bozmadığını araştırıp sormuşlardır. Her ne hikmetse oruç ibadetinin bizlere kazandırması gereken ahlaki ve ruhi kazanımları konusunda durmak aklımıza fazla gelmemiştir. İbadetlerimizin şekil unsurlarına verdiğimiz önem ve ağırlık kadar, ibadetlerin arkasındaki büyük manaya ve hikmete de önem vermeliyiz. İbadetlerimizde şekil ve ruh bütünlüğünü birlikte sağlamalıyız.
Orucu bozup bozmayanlar konusunda gösterdiğimiz hassasiyetin, bu ibadetin bizler üzerinde meydana getireceği olumlu etkilerin eylemlerimize yansıyıp yansımadığını, yansımadıysa neden yansımadığını da sorgulamalıyız.
Allahu Teâlâ’nın bizim aç susuz kalmamıza ihtiyacı yoktur. Kurban ibadeti ile ilgili Ayeti Kerimede geçtiği gibi, Allah’a ulaşacak olan Kurbanın kanı değil o ibadetteki takvadır. Oruçta da Allahu Teâla’ya ulaşacak olan, bizim açlığımız ve susuzluğumuz değil ibadetimizdeki takvadır.
Bu ramazan ayında haber bültenlerine yansıyan; Oruç tutan bir insanın, dört yaşındaki çocuğun gürültüsünden rahatsız oldum diyerek, üst kattaki çocuğun babasını bir ramazan ayında oruçlu olarak öldürmesini ne ile açıklayabiliriz?
İftar saatinde oruçlu olan insanların yine oruçlu olan diğerleri tarafından katledilmesini, yol verme tartışmasına kan bulaşmasını, camiden çıkan iki gençten birisinin bıçakla diğerini öldürmesini nasıl yorumlayabiliriz?
Oruç tuttuğu halde komşusu şerrinden emin olmuyorsa, gıybet dedikodu ile fitne ve fesat yaygınlaştırılıyorsa, söz verdiği halde söz yerine getirilmiyorsa, borçlar zamanında ödenmiyorsa, kul hakkına taalluk eden konulara dikkat edilmiyorsa bu tuttuğumuz oruç nasıl bir oruç olacaktır?
Ramazan öncesi yapılan olumsuzluklarda bahane olarak hep şeytanı gösterenlerin, Ramazan ayında davranışlarında meydana gelen olumsuz tavırları oruca bağlamalarını ne kadar doğru bulabiliriz?
İnancımızı ve ibadetlerimizi tekrar sorgulayarak takvaya ulaşmanın yollarını arayalım. İnancımız sözde kalmasın. Ferdi ve sosyal yaşantımızın her safhasında inancımızın tezahürleri sözlerimizde, eylemelerimizde kendini hissettirsin.
Müslümanlar İslâm'ın mesajına ilişkin önemli konularda fıkha başvurmuyorlar
Yusuf el Kardavi de Müslümanların teferruat konularında fıkha başvurdukları halde İslam’ın mesajına ilişkin konularda fıkha başvurmadıklarından şikâyetle şunları söylüyor;
“İslâm ümmeti, başıboş olmayıp belli bir akide (inanç) ve hukuka bağlı bir ümmettir. Ümmetin hareketi İslâm için ve İslâm ile olur.
Müslümanlar; geri kalma, çöküş ve sapma asırlarında –ve bugüne kadar - hayız, nifas, taharet, namaz, süt emme, boşanma vb. konularda fıkha başvurmayı âdet haline getirmişlerdir. Fakat çağımızda gördüğümüz gibi, (mezkûr asırlarda da) ümmetin gidişatı, varlığı ve İslâm'ın mesajına ilişkin önemli konularda fıkha başvurmamışlardır.
Müslümanlar, hain, işbirlikçi, ya da baskıya maruz kalmış, halklarına baskı yapan zalim yöneticilerin tasallutu ve buna karşı nasıl bir tavır takınılması gerektiği hususunda fıkha müracaat etmiyorlar.
Kamu malını yağmalama, haram yoldan zenginleşme, zor şartlar altında çalışan işçilerin alın teri ve kanları üzerinden büyük servetler oluşturmanın hükmü konusunda da fıkha müracaat etmiyorlar.
Müslümanlar sosyal haksızlık konusunda yani zenginlerin yoksullara, güçlülerin güçsüzlere, patronların işçilere, nüfuz sahiplerinin ezilmişlere karşı olan haksızlığı konusunda fıkha müracaat etmiyorlar!
İslâm toprağını güç kullanarak gasp eden ve oranın sahibi olduğunu söyleyenlere karşı gevşek davranma ve gasp eden lehine hakkından vazgeçmenin hükmü konusunda fıkha danışmıyorlar!
İslâm ümmeti; kurban edilip yok edilen, fakat bu sıkıntının giderilmesi için destek olmayan ve düşmana karşı kendisine yardımcı bulamayan Müslüman halkların durumunu görüp duyduğu halde, söz konusu duruma sessiz kalmanın hükmü hususunda fıkha başvurmuyor.”
İmanımızı ve amellerimizi yeniden gözden geçirerek takvaya ulaşma temennisi ile…





