Amellerimiz ile yüzleşeceğimiz güne hazır olalım

Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 18.11.2026 14:23
YAZI
A
Canlı varlıklar arasında kendisine verilen irade ile diğer canlılardan ayrılan insan, bu dünyada işlediği amellerin hesabını mutlaka bir gün verecektir.

İnsan; dünya hayatında davranış ve yaşayışında model olarak kendisine İblisi alırsa, isyanı ile beraber inkarda inadına devam eder. İki cihanda da zelil olur. Hz. Adem’i kendisine model alırsa, isyanda inadına devam etmez, hatasını anlayarak hemen tövbe edip adam gibi hayatına devam eder. İki cihanda da huzur bulur.

Amellerimiz ile yüzleşeceğimiz günde ebedi saadeti elde etmek istiyorsak; hareketlerimize, yaşantımıza, fiillerimize dikkat etmeliyiz. Son pişmanlığın fayda vermeyeceği, pişmanlıkların tavan yapacağı hesap gününde, keşke diyerek hayıflanmak istemiyorsak amellerimizin kontrolünü şimdiden yapalım.

Keşke, buradaki hayatım için bir şeyler gönderseydim, bir şeyler yapsaydım demeden önce göndereceklerimizi gönderelim. Salih amellerle hayatımızı taçlandıralım.

Salih amel deyince; yalnız namaz, oruç gibi bazı ibadetlerle amellerimizi sınırlı tutmayalım. Belli ay, gün ve gecelere ibadetleri yoğunlaştırarak diğer günleri ihmal etmeyelim. İnancımızı camiye, seccadeye hapsedip o mekanda ve yerde ibadetimizi yaptıktan sonra her şeyi kendimize mubah görmeyelim. Unutmayalım ki, doğumdan ölüme kadar aldığımız her nefesin, attığımız her adımın, yaptığımız her işin, yerine getirmemiz gerektiği halde yapmadığımız sorumluluklarımızın hesabı vardır.

İnsanın hüsranda olduğunu beyan eden Asr suresinde, kurtuluş için yalnız iman etmek yeterli görülmüyor. İmanın salih amelle, hakkı ve sabrı tavsiye ile de desteklenmesi isteniyor.

Yazıklar olsun bana, keşke falanı dost edinmeseydim

“İnsanlar arasında Allah’ı bırakıp da O’na ortak koşanlar vardır. Onları, Allah’ı severcesine severler.

Mü’minlerin Allah’a olan sevgisi daha güçlü bir sevgidir. Zulmedenler azaba uğrayacakları zaman bütün kuvvetin Allah’ın olduğunu ve Allah’ın azabının pek şiddetli olduğunu bir bilselerdi!

Kendilerine uyulanlar o gün azabı görünce, kendilerine uyanlardan uzaklaşacaklar, aralarındaki bütün bağlar kopacaktır.

Uyanlar şöyle derler: “Keşke dünyaya bir dönüşümüz olsaydı da onların şimdi bizden uzaklaştıkları gibi, biz de onlardan uzaklaşsaydık.” Böylece Allah, onlara işledikleri fiilleri pişmanlık kaynağı olarak gösterir. Onlar ateşten çıkacak da değillerdir.” (BAKARA 165- 167)

“Cehennem de azgınlara gösterilecek ve onlara, “Allah’ı bırakıp da tapmakta olduklarınız nerede?

Size yardım ediyorlar mı veya kendilerini kurtarabiliyorlar mı?” denilecek.

Artık onlar ve o azgınlar ile İblis’in askerleri hepsi birden tepetakla oraya atılırlar.

Orada onlar taptıklarıyla çekişerek şöyle derler:

“Allah’a andolsun! Biz gerçekten apaçık bir sapıklık içindeymişiz.”

“Çünkü sizi, âlemlerin Rabbi ile bir tutuyorduk.”

“Bizi ancak (önderlerimiz olan) suçlular saptırdı.”

“İşte bu yüzden bizim şefaatçilerimiz yok.”

“Candan bir dostumuz da yok.”

“Keşke (dünyaya) bir dönüşümüz olsa da inananlardan olsak.” (ŞUARA 91-102)


“O gün zalim kimse, (çaresizlik içinde) ellerini ısırıp şöyle diyecektir: “Ne olurdu ben de peygamberle beraber aynı yolu tutsaydım!”

“Yazıklar olsun bana, keşke falanı dost edinmeseydim!”

“Andolsun, Kur’an bana geldikten sonra beni ondan o saptırdı. Zaten şeytan insanı yardımcısız bırakıverir.” (FURKAN 27- 29)

“Kitabı kendisine sol tarafından verilen ise şöyle der: “Keşke kitabım bana verilmeseydi.”

“Hesabımın ne olduğunu da bilmeseydim.”

“Keşke ölüm her şeyi bitirseydi.”

“Malım bana hiçbir yarar sağlamadı.”

“Saltanatım da yok olup gitti.” (HAKKA 25- 29)

“Şüphesiz biz sizi, kişinin önceden elleriyle yaptıklarına bakacağı ve inkârcının, “Keşke toprak olaydım!” diyeceği günde gerçekleşecek olan yakın bir azaba karşı uyardık.” (NEBE 40)


“ Rabbinin buyruğu ve saf saf dizilmiş olarak melekler geldiği ve o gün cehennem getirildiği zaman,

işte o gün insan (yaptıklarını birer birer) hatırlar. Fakat bu hatırlamanın ona nasıl faydası olacak!?

“Keşke bu hayatım için önceden bir şey yapsaydım” der. (FECR 22-24)

Ayeti kerimelerde son pişmanlık ifadesi olan “keşke” leri çokça görmek mümkün. Ama, bu keşkelerin diyen kimselere hiçbir faydası olmayacaktır. Allah’ı hesaba katmadan, dünya hayatında İblisin yolundan gidenler, hesap gününde gerçekleri görünce keşke diyenler, ebedi olarak kalacakları ve tadacakları cehennem azabı ile amellerinin karşılığını alacaklardır.

İnanıp salih ameller işleyenler ise, bu yaptıkları hayırlı işlerinin karşılığı olarak altından ırmaklar akan ve saymakla bitirilemeyecek çeşitli cennet nimetleriyle mükafatlandırılacaklardır.

“Şüphesiz, iman edip, salih ameller işleyenler var ya; işte onlar yaratıkların en hayırlısıdırlar.

Rableri katında onların mükâfatı, içlerinden ırmaklar akan, içlerinde ebedî kalacakları Adn cennetleridir. Allah onlardan razı olmuştur, onlar da Allah’tan razı olmuşlardır. İşte bu mükâfat Rablerine derin saygı duyanlara mahsustur.” (BEYYİNE 7-8)


“(Allah, şöyle der:) “Ey huzur içinde olan nefis!”

“Sen O’ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön!”

“(İyi) kullarımın arasına gir.”

“Cennetime gir.” (Fecr 27-30)

Bir tarafta ebedi azap, diğer tarafta huzur ve saadet. Tercih insanoğluna bırakılmış.


Allah’ın bizden razı olduğu kullardan olmak temennisi ile…



ETİKETLER:

Yazarın Diğer Yazıları