İletişim Kazasına Kurban Gitmeyin
Günümüz dünyasında teknolojinin gelişmesi insanların çalışma alanlarının yoğunluğu neticesinde farklı iletişim şekilleri ve kanalları ile karşılaşmaktayız. Kişiler veya kurumlar arasında sağlıklı bir şekilde yürütülen iletişim, dostlukları kuvvetlendirirken sağlıksız ve hatalarla dolu bir iletişim ise tamiri imkansız iletişim kazalarına sebep olmaktadır.
Haber bültenlerinde günlük onlarca trafik kazası haberine rastlamaktayız. Kazaların büyük bir kısmı trafik kurallarını hiçe saymaktan kaynaklanmaktadır. Sollama yasağının olduğu yerde sollama yaparsanız, hız limitini aşarsanız, uykusuz, alkollü…. vb. saymakla bitmeyecek ihlalleri yaparsanız trafik kazaları hayatımızın vazgeçilmezi olur. Hatta kendi canavarlığımızı unutarak trafik canavarını bahane edip “trafik canavarı yine can aldı” diye haber yaparız.
Günlük yaşantımızda, kişiler veya kurumlar arası ilişkilerimizde, mutlu sona ulaşmak istiyorsak konuşmalarımızı, hareket ve davranışlarımızı iletişimin kurallarına göre ayarlamalıyız. Ben yaptım oldu, mantığı ile hareket edersek Anadolu tabiri ile burnumuzun dikine gidersek, ilişkilerimizde iletişim kazaları kaçınılmaz olacaktır.
Gün boyu telefonla, bilgisayarla, karşılıklı yapılan görüşmelerle muhataplarımızla devamlı bir iletişim halindeyiz. Trafiğin nasıl kuralı varsa iletişiminde bir takım kuralı vardır. Kural ihlali yapılarak meydana gelen iletişim kazaları trafik kazasında olduğu gibi can almayacaktır ama itibar alacaktır. Gönül yarası açacaktır.
İtibarın tekrar kazanılması, gönül yarasının tamiri uzun zaman alacağından kendimizden başlayarak personelimiz, müşterilerimiz ve çevremiz ile sağlıklı iletişim kurmanın yollarını aramalıyız.
İletişim kazasını önlemenin birinci yolu ağızdan çıkanın kulağın duymasıdır. Ben söyledim oldu mantığı ile sonradan pişman olacağınız ve özür dileyeceğiniz bir söz söylemekten kaçının.
Sözlü mesaj alışverişinde kullanılan sözler, sözlerin vurgusu, beden dilimiz iletişimin sağlıklı olup olmamasında son derece önem arz ederler.
İnsanları beğenmediğiniz davranışlardan dolayı tenkit etmeyin. Güzel işler yaptıkları zaman takdir etmeyi ihmal etmeyin. Konuşurken muhatabınızın yüzüne bakın. Ona ismiyle hitap edin. Gülümseyin. Samimi olun. Yapmacık hareketlerden kaçının. Karşınızdakinin ilgilendiği konularla ilgili konuşun. Sizin için söylediklerini ve isteklerini iyi dinleyin. Mutlaka iyi bir dinleyici olun. Anlamadan anlamış gibi davranmak sizi zor durumda bırakabilir.
Askerde komutan yaz günü olduğu için misafirlerine ikramda bulunmak üzere emir erine şöyle der; “ bize iki tane fruko getir!”. Asker gider fakat aradan tam 1 saat geçtikten sonra kan ter içinde gelir. Kucağında da bir KRİKO vardır. Komutanım der, “kademeye gittim iki tane kriko istedim ama ancak bir tane bulabildim!”.
İletişim dediğimiz zaman yalnız sözlü iletişim anlaşılmamalıdır. Sözsüz iletişimde en az sözlü kadar etkilidir.
İşyerine ziyarete gittiğiniz bir dostunuz sizi karşıladıktan sonra masasında evraklarla veya gazetelerle meşgul oluyorsa verdiği mesajda siz benim için fazla önemli değilsiniz onun için bunlarla meşgul oluyorum mesajını iletir.
Konuşma esnasında sık sık saatine bakan muhatabınız size; kardeşim beni biran önce terk et, benim yapacak işlerim var mesajıyla sizden kurtulmak ister.
Karşımızdakinin de bir insan olduğunu, duygularının hislerinin olduğunu düşünerek hareket etmeliyiz.
Mesaj alışverişinde bulunduğumuz kişiler ile konuşurken ölçüyü kaçırmamalıyız. Konuşmayı, sohbeti tadında bırakmalıyız. Konuşma içeriğini, süresini muhataplarımızın durumuna göre ayarlamalıyız.
Bir profesör hayvanlarla ilgili bir konuda konuşma yapmak için hayvancılığın yaygın olduğu bir ilde konferansa davet edilir. Konferans saati gelir ama ortalıkta kimse yok. Salonda sadece ön sırada oturan bir tane seyislik yapan dinleyici var. Profesör konuşma yapıp yapmama konusunda tereddüt içindedir. Profesör sonunda salonda bulunan tek kişi olan seyise sormuş: “Buradaki tek kişi sensin. Kararı sen ver. Sana göre konuşmalı mıyım, yoksa konuşmamalı mıyım?” Seyis cevap vermiş: “Hocam ben basit bir insanım, bu konulardan hiç anlamam. O yüzden bana hiç sorma. Ama ben ahıra gelseydim ve bütün atların kaçıp bir tanesinin kaldığını görseydim, yine de onu beslerdim”. Bu sözler karşısında seyise hak veren profesör, kararını vermiş ve konferansa başlamış. Konuşmuş, konuşmuş… İki saatin üzerinde konuşmuş, anlatmış, yazmış durmuş. Sonunda sözlerini tamamlayan profesör, kendini çok mutlu hissetmiş ve görevini yerine getirmenin hazzı ve tatlı yorgunluğuyla seyise dönmüş. Aslında amacı, tek dinleyicisi tarafından da konferansın çok iyi geçtiğinin onaylanmasını duymakmış. “Konuşmayı nasıl buldun?” diye sormuş. Seyis cevap vermiş: “Hocam, ben sana daha önce basit bir adam olduğumu ve bu konulardan pek anlamadığımı söylemiştim. Yine de, eğer ahıra girdiğimde, biri dışında tüm atların kaçtığını görseydim, onu beslerdim, ama elimdeki tüm yemi ona verip hayvanı çatlatmazdım”.
Konuşurken muhatabınızın durumunu her zaman göz önünde bulundurun. Nasıl olsa beni dinliyor düşüncesi ile karşınızdakini sıkmayın. Hazreti Mevlana’nın dediği gibi anlattığın konuyu ne kadar bilirsen bil, ne kadar iyi anlatırsan anlat söylediklerin seni dinleyen kişinin anlayabildiği kadardır.
İletişim kazasız günler temennisi ile…





