Aileleri ve çocuklarımızı töhmet altında bırakmayın
Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 18.11.2026 14:23
Seçim öncesi siyasilerimiz seçmene selam konuşmaları ile kitlelerin duygu ve düşüncelerine hitap ederek sandıkta oylarını artırmanın yollarını aramaktadırlar. Çözmedikleri, çözmek için gayret göstermedikleri konuları raflarda bekleterek, seçim döneminde raflardan indirerek piyasaya sürmektedirler.
Bu hafta gündeme oturan öğrenci evleri meselesi de bunlardan bir tanesidir. Bu problem ne bu yıl ortaya çıktı ne de dün. Öğrencilerin barınma ihtiyacı ile birlikte ortaya çıkan sosyal bir sorun.
Öğrencilerin daha iyi şartlarda, toplumumuzun da tasvip edeceği şekilde bir arada kalmaları, barınma ihtiyaçlarını gidermeleri için ailelerimiz, yetkililerimiz, sorumlularımız üzerlerine düşen vazifeleri yapmalıdırlar. Sorun doğru bir şekilde çözülmez ise birileri bu boşluğu doldurarak istenmeyen şekillerde, kendi istedikleri şekillerde bu boşluğu doldurabilirler.
Başbakan Erdoğan'ın “Kız-erkek öğrenci aynı evde kalamaz. Muhafazakar demokrat yapımıza bu ters. Talimatını verdik, denetimi yapılacak” sözleri bütün dikkatleri öğrenci evleri üzerine çevirdi.
Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç, haberin asparagas olduğunu söyleyerek önce konuyu yalanlamak istedi. Fakat, Başbakanın ben söylediğim sözlerin arkasındayım ve bu konuyu yakından takip ediyorum diyerek yardımcısının açıklamalarının doğru olmadığını, öğrenci evlerinde kız- erkek birlikte kalmalarının kabul edilemeyeceğini belirtmesi üzerine tartışmaya muhalefet de dahil oldu.
Başbakanın açıklamalarına bakanlardan gelen yorumlar da ayrı bir boyut kazandırdı. İçişleri Bakanı Güler "Öğrencilerin kaldıkları evler, daireler veya pansiyonlara dair müracaatlar oldu. Değerlendirmeler yapıldı. Olaya terörle mücadele boyutuyla öncelikle baktık" diyerek, Özellikle üniversite öğrencilerinin kaldığı evler, yurtlar ve pansiyonlar, terör örgütlerinin ve çeşitli illegal oluşumların, hem taban kazanma hem de eleman temini açısından önemli bir kaynak olarak gördükleri yerlerdir" açıklaması ile maalesef öğrenci evlerinde kalanları potansiyel suçlu olarak ilan etmiştir.
Bir problem varsa, o problem bir günde ortaya çıkmış değildir. Yıllardır vardır. 11 yıldır fark edilemeyen bu sorun yeni mi fark edildi?
Başbakan veya bakanlar yaptıkları açıklamalarla öğrenci ailelerini zan altında, binlerce genci de töhmet altında bıraktıklarının farkındalar mı?
Birkaç günlük haber arşivine baktığınız zaman, iğrenerek okuyacağınız haberleri maalesef haber sitelerinde veya gazete sayfalarında görmeniz mümkündür. Babasından, kardeşinden eniştesinden hamile kalan kadınlar, tecavüze uğrayan küçük çocuklar, töre adı altında katledilen bacılar sık sık haber bültenlerinde yer almıyor mu? Toplumda yaşanan bu iğrenç olaylar toplum olarak sosyal bir travma geçirdiğimizi göstermiyor mu?
Zinayı suç olmaktan çıkarırken göstermediğimiz tepkiyi, öğrenciler beraber kalıyorlar diyerek sanki bütün öğrenci evlerinde gayri ahlaki bir yaşantı varmış gibi anlatılması ne kadar doğru?
Öğrenci evlerinde toplumun kabul edemeyeceği şekilde öğrencilerin karışık kalmalarını aklı başında hiçbir kimse kabul etmez. Buralarda uygunsuz bir yaşantı varsa faillerini ortaya çıkaralım. Hukuk kuralları çerçevesinde hareket ederek meseleyi çözüme kavuşturalım. Azınlık bir grubun yaptığı yanlış davranış ve yaşayışı tüm öğrencilerimize mal etmeyelim.
Bugün gayri ahlaki bir yapı ve anlayış varsa bunu polisiye tedbirlerle çözmek mümkün mü?
Maksadımız ahlaki çöküntüye son vermekse, kimseyi suçlamadan kızlarımızı ve ailelerimizi töhmet altına almadan çare araştırmalıyız. Çözüm yolları bulmalıyız.
Alkol ve uyuşturucu kullanımı ilköğretim seviyesine kadar düşmüştür. Bunun nedenleri ve çözümleri üzerinde hiç düşündük mü? Endişe duyduk mu?
Siyasilerimizin her zaman milli ve ahlaki konularda mutabık kalmalarını isteriz. Siyasi istikbal uğruna en hassas konuları politikanın malzemesi yaparak yıpratmalarını doğru bulmuyoruz.
Bu hafta gündeme oturan öğrenci evleri meselesi de bunlardan bir tanesidir. Bu problem ne bu yıl ortaya çıktı ne de dün. Öğrencilerin barınma ihtiyacı ile birlikte ortaya çıkan sosyal bir sorun.
Öğrencilerin daha iyi şartlarda, toplumumuzun da tasvip edeceği şekilde bir arada kalmaları, barınma ihtiyaçlarını gidermeleri için ailelerimiz, yetkililerimiz, sorumlularımız üzerlerine düşen vazifeleri yapmalıdırlar. Sorun doğru bir şekilde çözülmez ise birileri bu boşluğu doldurarak istenmeyen şekillerde, kendi istedikleri şekillerde bu boşluğu doldurabilirler.
Başbakan Erdoğan'ın “Kız-erkek öğrenci aynı evde kalamaz. Muhafazakar demokrat yapımıza bu ters. Talimatını verdik, denetimi yapılacak” sözleri bütün dikkatleri öğrenci evleri üzerine çevirdi.
Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç, haberin asparagas olduğunu söyleyerek önce konuyu yalanlamak istedi. Fakat, Başbakanın ben söylediğim sözlerin arkasındayım ve bu konuyu yakından takip ediyorum diyerek yardımcısının açıklamalarının doğru olmadığını, öğrenci evlerinde kız- erkek birlikte kalmalarının kabul edilemeyeceğini belirtmesi üzerine tartışmaya muhalefet de dahil oldu.
Başbakanın açıklamalarına bakanlardan gelen yorumlar da ayrı bir boyut kazandırdı. İçişleri Bakanı Güler "Öğrencilerin kaldıkları evler, daireler veya pansiyonlara dair müracaatlar oldu. Değerlendirmeler yapıldı. Olaya terörle mücadele boyutuyla öncelikle baktık" diyerek, Özellikle üniversite öğrencilerinin kaldığı evler, yurtlar ve pansiyonlar, terör örgütlerinin ve çeşitli illegal oluşumların, hem taban kazanma hem de eleman temini açısından önemli bir kaynak olarak gördükleri yerlerdir" açıklaması ile maalesef öğrenci evlerinde kalanları potansiyel suçlu olarak ilan etmiştir.
Bir problem varsa, o problem bir günde ortaya çıkmış değildir. Yıllardır vardır. 11 yıldır fark edilemeyen bu sorun yeni mi fark edildi?
Başbakan veya bakanlar yaptıkları açıklamalarla öğrenci ailelerini zan altında, binlerce genci de töhmet altında bıraktıklarının farkındalar mı?
Birkaç günlük haber arşivine baktığınız zaman, iğrenerek okuyacağınız haberleri maalesef haber sitelerinde veya gazete sayfalarında görmeniz mümkündür. Babasından, kardeşinden eniştesinden hamile kalan kadınlar, tecavüze uğrayan küçük çocuklar, töre adı altında katledilen bacılar sık sık haber bültenlerinde yer almıyor mu? Toplumda yaşanan bu iğrenç olaylar toplum olarak sosyal bir travma geçirdiğimizi göstermiyor mu?
Zinayı suç olmaktan çıkarırken göstermediğimiz tepkiyi, öğrenciler beraber kalıyorlar diyerek sanki bütün öğrenci evlerinde gayri ahlaki bir yaşantı varmış gibi anlatılması ne kadar doğru?
Öğrenci evlerinde toplumun kabul edemeyeceği şekilde öğrencilerin karışık kalmalarını aklı başında hiçbir kimse kabul etmez. Buralarda uygunsuz bir yaşantı varsa faillerini ortaya çıkaralım. Hukuk kuralları çerçevesinde hareket ederek meseleyi çözüme kavuşturalım. Azınlık bir grubun yaptığı yanlış davranış ve yaşayışı tüm öğrencilerimize mal etmeyelim.
Bugün gayri ahlaki bir yapı ve anlayış varsa bunu polisiye tedbirlerle çözmek mümkün mü?
Maksadımız ahlaki çöküntüye son vermekse, kimseyi suçlamadan kızlarımızı ve ailelerimizi töhmet altına almadan çare araştırmalıyız. Çözüm yolları bulmalıyız.
Alkol ve uyuşturucu kullanımı ilköğretim seviyesine kadar düşmüştür. Bunun nedenleri ve çözümleri üzerinde hiç düşündük mü? Endişe duyduk mu?
Siyasilerimizin her zaman milli ve ahlaki konularda mutabık kalmalarını isteriz. Siyasi istikbal uğruna en hassas konuları politikanın malzemesi yaparak yıpratmalarını doğru bulmuyoruz.





