İftara Kimi Çağırsak?

Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 19.11.2026 00:11
YAZI
A

22 temmuz 2013 Pazartesi Mehmet Ali KORKMAZ


 Ramazan ayı okulların tatiline denk geldiği için önceki yıllarda olduğu gibi akşama doğru toplu iftara giden öğrencileri uzun süre göremeyeceğiz.

***
Öğrenciler olmayınca da iftar davetine ya eş-dost akrabalar ya da meslek sahipleri birbirlerini davet ediyorlar.

***
Ramazan’ın ilk beş gününde evde bir sessizlik vardı.

“Baba bu sene iftara gelen olmayacak mı?” deyince; “Kızım hiç düşünmedim, kimi davet edelim ki?” dedim.

***
Bir arkadaşımın kalp krizi geçirdiğini duyar duymaz doğruca hastaneye gittim. Hastanın yattığı yoğun bakım ünitesine vardığımda genç bir doktorla karşılaştım.

***

Buyurun, hoş geldiniz. Hayırdır burada ne işiniz var? Sözü ile karşılaşınca telaşımı anlamış olmalı ki, “Siz beni hatırlamadınız.”

“Evet hatırlayamadım.” Deyince;

-Ben Doktor Mustafa. Tıp fakültesinde öğrenciyken sizin tanıdığınız bir öğrenci arkadaşla toplu olarak evinize iftara gelmiştik.

***

Çok değişmiş, bir an için hatırlayamadım. O dönemdeki iftar davetlerinin güzelliklerinden bahsettikten sonra hastanın ismini söyleyince beni takip edin dedi. Doğruca hastanın yattığı yoğun bakım ünitesine geçtik.

***

Samimi bir ortam olunca; “Artık öğrencilik yok. Şimdi öğrencilere iftar verme sırası sizde. Böylece yeni dostlar kazanırsınız” dedim ama, bir taraftan da bu yıl kime iftar vereceğimi düşünmeye devam ediyordum.

***

Akşam otururken çocuklarımdan bir teklif geldi.

-Baba bu sene iftarda farklı bir şey yapalım.

-Ne yapalım?

-Mahallemizde birçok kapıcı bulunmakta. Onları davet edelim. İnşallah hayır dualarını alırız deyince; tek tek kapıcıları saymaya başladım.

***

Baktım bu iş böyle olmayacak. İçlerinden sözü geçen birine görev vererek oda mahallede bulunan kapıcılara haber verip iftarıma hepsi çıkageldi.

Samimiyetinden, hasbilinden gözlerinin içi gülüyordu. O güzelliği, samimiyeti görünce yıllarca lüks ve varlıklıların iftarına gitmekle neleri kaybettiğimi geç de olsa anlamış oldum.

***

Bu yazıyı bir iftar daveti için Ankara’ya giderken otobüste yazıyorum.

İnşallah önümüzdeki hafta şoför, muavin ve yanımdaki yolcu ile yaşadığım şeyleri sizlerle paylaşıp, muavinin oruçlu halinin bizi nerelere götürdüğünü yazmak istiyorum..





ETİKETLER: