Türkiye'nin Yalnızlığı Korkutucu Hal Aldı

Sıkletimizin üstünde hamleler peşindeyiz... Oysa dünyanın süper gücü, Afganistan'a giderken 124 ülkeyi ikna etmişti...
Türkiye'nin Yalnızlığı Korkutucu Hal Aldı
Kayıt Tarihi: 26.08.2013 14:10
YAZI
A
 

"Dünyanın süper gücü, Afganistan'a giderken 124 ülkeyi ikna etmişti. Üstelik, bu ülkelerin yapacağı katkıya savaş boyunca neredeyse hiç ihtiyaç duymadığı halde bu ikna faaliyetini gerekli görmüştü... Peki, bir süper güç için bile durum ortadayken, bizim gibi orta ölçekli ülkelerin uluslararası alanda yaşanan haksızlıkları önlemek adına sesinin tonunu yükseltirken bir yandan da diplomasinin inceliklerini kullanarak dost kazanıp ittifaklarını pekiştirmesi, haklı haykırışını uygulanabilir bir politikaya çevirme konusunda en sağlıklı yol olmaz mıydı?"

Son günlerde Türkiye'nin dış politikası ile ilgili değerlendirmelerde kullanılan 'Değerli'yalnızlık ifadesini irdeleyen Habertürk'ten İhsan Bal, "Bir zamanlar hem İsrail hem Suriye ile konuşabilen, hem Avrupalılar hem Ortadoğulular ile iletişim kurabilen, hem Doğu hem Batı ile aynı zamanda oturup kalkabilen bir ülkeydik ve bu bizi "değerli" kılıyordu." dedi. Bal, şimdilerde kutsallık atfedilen 'Yalnızlık' için ise, "Bu yalnızlık son günlerde tartışıldığı gibi değerli mi değersiz mi bilemiyorum ama giderek korkutucu bir hal aldığından şüphem yok." yorumu getirdi.

İşte, İhsan Bal'ın o analizi:

Evet, Batı'da çifte standart var; Doğulular da takiyye yapıyor gibi...
Ortadoğulular ise yine birbirini öldürmekle meşgul.
Bu taraftan bakılınca, her tarafta bir kısım sorun ve sıkıntılar var. Fakat her
taraftan bakılınca biz de çok sağlıklı görünmüyoruz.

Bize bir şeyler oluyor galiba...

Gözlerimiz bu sıralar pek parlamıyor. Rengimiz solgun; epeyce gergin, bir hayli
de öfkeliyiz.
Haklı olduğumuz noktalarda haklı kalmayı beceremiyoruz. Üstelik haklılığımızı
ortaya koymaya çalışırken de çokça sorun yaşar olduk.

Çok kimseyi ürkütüyoruz; sıkletimizin üstünde hamleler peşindeyiz, belki de
boyumuzu aşacak işlere kalkışıyoruz.
Oysa dünyanın süper gücü, Afganistan'a giderken 124 ülkeyi ikna etmişti. Üstelik, bu ülkelerin yapacağı katkıya savaş boyunca neredeyse hiç ihtiyaç duymadığı halde bu ikna faaliyetini gerekli görmüştü. Diğer taraftan aynı ülke, bütün gücüne rağmen aynı başarıyı Irak'ta gösteremeyince uluslararası arenada oldukça zor durumda kalmış; sonuçta da etkileri bugün bile devam eden bir eleştiri bombardımanına tutulmuştu.

Peki, bir süper güç için bile durum ortadayken, bizim gibi orta ölçekli ülkelerin uluslararası alanda yaşanan haksızlıkları önlemek adına sesinin tonunu yükseltirken bir yandan da diplomasinin inceliklerini kullanarak dost kazanıp ittifaklarını pekiştirmesi, haklı haykırışını uygulanabilir bir politikaya
çevirme konusunda en sağlıklı yol olmaz mıydı?

Ama olaylar tam tersine gelişiyor gibi...

Bir zamanlar hem İsrail hem Suriye ile konuşabilen, hem Avrupalılar hem Ortadoğulular ile iletişim kurabilen, hem Doğu hem Batı ile aynı zamanda oturup
kalkabilen bir ülkeydik ve bu bizi "değerli" kılıyordu.

Dışişleri Bakanımız "Türkiye'nin düşmanları yoktur; dostları ve potansiyel
dostları vardır"
 dediğinde ne kadar da gurur duymuştuk.
Peki, bize ne oldu?
Giderek artan yalnızlığımıza neden kutsallık atfetmeye kalkıyoruz?

Bırakın dünyadaki 190 küsur ülkeye temas etmeyi, İslam İşbirliği Teşkilatı (o zamanki adıyla İslam Konferansı Örgütü) Genel Sekreteri olduğunda haklı övünç duyduğumuz, uluslararası pozisyona bir Türk daha geldi diye sevindiğimiz Ekmeleddin İhsanoğlu'na dahi derdimizi anlatamadığımızı düşünüyorsak yalnızlığımızın günahı biraz olsun bize düşmez, biraz da bizlerde sorumluluk aranmaz mı?
Herkesin yanlış, bizimse tek doğru olduğumuz şeklinde bir yargıya varmadan önce
daha fazla düşünmek gerekmez mi?
Bu yalnızlık son günlerde tartışıldığı gibi değerli mi değersiz mi bilemiyorum ama giderek korkutucu bir hal aldığından şüphem yok.
Türkiye, karanlık ormanda yolunu kaybetmiş bir avcı misali...
Bir an önce koordinatlarımızı gözden geçirip nerede bulunduğumuzu tespit etmek,
sonra da gidilecek doğru istikameti bulmaya çalışmak acil bir zorunluluk.
Yoksa kendi kendimize kelimeler icat ederek zaman kaybetmenin hiç kimseye yararı yoktur.

ETİKETLER:
Nöbetçi Eczane

Kategorideki Diğer Haberler