Çay ve Türk Kahvesi

Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 18.11.2026 14:24
YAZI
A
 Hangimiz sevmez ki şöyle demli bir çayı, hevesle arkadaşa anlatılan olayların yanında yudum yudum tadını?
 
Kim istemez kışın soğuk puslu günlerinde sıcacık bir fincan çayı? Ya da kitap okurken bize eşlik eden arkadaşlığını..
 
Yazar bir kitabında şöyle yazmıştı, ‘Eğer hala çay demleniyorsa bir evde, henüz her şey bitmemiş demektir.’ Çünkü çay her ortamda içilebilir. Bol kahkahalı, huzurlu bir evde de, hüzünlü bir gecede de..
 
Çay arkadaşlıkların da tadıdır. Yıllardır görmediğiniz birine rastlayınca ‘Hadi gel bir bardak çay içelim’ deriz. Ya da komşuya ‘Çay demledim, hadi seni bekliyorum’ deriz. Çay, sohbetin katığıdır aslında, hatta bir nevi olmazsa olmazıdır. Yeni tanıştığımız insanlarla bizi kaynaştıran da çaydır aslında. Bir çay içimi kadar süre zarfında, tanımaya çalışırız esasında.. Hal böyle olunca önemli olur bir kuru yaprak parçası da..  İçine şeker atsan da atmasan da çay tatlıdır aslında. Tadı yapraktan öte birlikte içtiğiniz insanlarda.. Çay dediğin, zenginin de fakirin de sofrasında.
 
Hangi çalışma ortamına giderseniz gidin, çay ikram edilir önce. Her yerde vardır çay. En küçük çaplı iş yerinden, cam aynalı ofislere kadar düzeneği kurulmuştur çünkü. Zor değil ki zaten, bir ocak, bir de demliktir çaya lazım olan.
 
Çayın sadece tadı  mı var sanıyorsunuz, sesi de var aslında. Sobalı evlerde ıslık çalan demlikler vardır mesela. Siz konuşurken o da size sesleniyor gibidir. Daha bardağa girmeden sohbete dahildir..
 
İnsana da benzer çay, insanın ruhu neyse, çayın suyu da böyledir mecazda. Ben de bir söz yazdım çay için kendi çapımda:
 
‘Çay dediğin bir kuru yaprak, su ile dem bulur
İnsan dediğin bir kara toprak, ruh ile can bulur’
 
 
*  *  *
 
 
Türk Kahvesi ise bambaşkadır. Öyle her yerde olmaz, içilmez.
 
Bir kere en azından fincan ve cezve gerektirir. Bir de kahveye mutlaka dost gerekir. Şöyle oturup karşılıklı bir fincan Türk Kahvesinin keyfini ehilleri bilir. ‘Ağalar, Beyler içerler, kahve de kara değil mi’ şarkısının da hakkını vermiştir. Zevk için içilir daha çok, özel bir zaman dilimi ayrılır kahveye.
 
Eminönü’nde denize karışan kahve kokusunu çektiniz mi içinize, bir daha kolay kolay vazgeçemezsiniz. Hele bir de öyle eğlenerek fal bakıp, iki umudun belini kırıyorsanız… Bazıları kahveyi sadece sonunda söylenecek güzel sözler için içerler. Kahvenin yapılması, içilmesi bir de soğuması bu yüzden sabırla beklenir. Kahve bir nevi umut demektir. O acımsı tadından sonra ‘ Falın tertemiz çıktı, her düzelecek, bak demişti dersin’ lafı her şeye bedeldir.
Öyle kahve deyip geçmeyin, kırk yıl da hatırı vardır. Yunus’un Emre’sine eğri odun taşımadığı gibi, kahve içtiğiniz insana da hıyanet etmeyin.
 
Bir bildiğim varsa o da,  kahvemin de çayımın da tadı, kötü gün dostumdur benim.. Çayımı, kahvemi paylaştığım herkese selam ederim… 
ETİKETLER: