2012 de neler oldu?

Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 19.11.2026 05:16
YAZI
A
Bu yıl Her şey vardı. İçeride Terör vardı, dışarıda yokluk açlık ve kan vardı.

Ancak Türkiye’nin dış siyasetinde ve İslam coğrafyasında çok aktif şeyler oldu.

Bizde bunlar olurken 2011 yılında dünyayı sallayan ekonomik fırtına 2012 yılında da aynı şiddet te olmasa da yine sallamaya devam etti.
Hepimiz bu fırtınanın içinde yol alan gemideymişiz gibi bir o tarafa sallandık, bir bu tarafa gittik, ama ekonomik alanda Türkiye tüm olumsuz beklentilere rağmen 2012’de sağlam durmayı becerdi. En azından komşumuz olan bazı ülkeler gibi gerçekten kaygı veren duruma düşmedik.

Kesilen çam ağaçların, Noel babaların meydanları süslediği aralık ayına kazasız belasız ulaşmış olduk. Millet olarak yüzümüzün gülmediği gözyaşlarının dinmediği bu dönemde hayatımıza renk katan her şeyi kabullenmiş bir görüntü içerisindeyiz. Bizler çam ağaçları Noel babalar yada havai fişekleri bile çağdaş dünyanın gerekleri olarak görüyor yüzümüzü gülücüklere boğabiliyoruz.

Yazımın başında Noel babadan çam ağacından bahsetsem de bugün Türkiye’nin ve dünyanın 2012 yılını yazmak istiyorum
Tabiî ki Önce siyaset

Bu yılda tüm İslam coğrafyasında Arap Baharı devam etti. Bölge insanı Arap Baharı yaşarken Tüm dünyanın birleştiği bir konu vardı, “Arap Baharında yer alan ülkeler in örnek aldığı ülkelerden birisi Türkiye. Türkiye ‘de ki demokrasi, Arap Baharı içinde yer alan ve diktatörlere artık hoşça kal demeye hazırlanan ülkelere iyi bir örnek teşkil edebilir.” dediler.
Bu ne kadar doğruydu? Bunu bilmiyorum ancak Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı Sayın Recep Tayyip Erdoğan’ın yaptığı laiklik ile ilgili açıklama bölge yöneticileri tarafından pek itibar görmedi. Hatta açıkça rahatsızlıklarını dile getirip “Biz buna inanmıyoruz, biz bu tür demokrasi peşinde değiliz” ifadesini bile kullandılar.

Arap Baharı’ndaki ülkeler için Gerçekten Türkiye iyi bir örnek miydi?
2011 yılında olduğu gibi 2012 yılında da Türkiye çok önemli bir ülke olduğunu Avrupa ülkelerine dahi kabul ettirdi.
Avrupa’da 2011 yılın da başlayan itibar kaybı 2012 yılında da devam etti. Türkiye ise 2011 yılında kazandığı itibarına 2012 yılında, birkaç puan daha yukarı çıkartmış oldu 2012 yılında Arap Baharının devam etmesi Türk işadamlarının oralarda iş yapmaları ekonomideki devamlılığa katkı sağladı
Aklıma gelen diğer bir gelişme Suriye’deki olaylardan kaçıp ülkemize sığınan mültecilere AB den beklenen paranın gelmemesine rağmen İslam coğrafyasından Avrupa’yı kıskandıracak boyutta yardımın gelmesiydi, buda Türk ekonomisinde 2012 de çöküş bekleyen leş kargalarının hayal kırıklığına uğramasına sebep olmuştur.
2011 yılında başlayan Yunanistan’ın Avrupa’nın başına açtığı Avrupa Borç krizi. O kadar büyük borç krizi durumuna geldi ki bunun üstesinden 2012 yılında gelebilmek için çareler aradılar ancak halen bu sıkıntıyı çözemediler.

Bu durum Bizi yakından etkiliyor. Türkiye’nin önemli ticari ilişkileri olan Avrupa ülkeleri ile durum ne olacak tam olarak hala belli değil. 2012 yılı Onlardaki hastalık bize de bulaşacak mı bulaşırsa hangi tedbirler alınmalıdır tartışma ve çare aramalarıyla geçti.
2011 yılında Başbakanımızın ameliyatı. Ve sağlık durumundan rant elde etmeye çalışanlar bu yılda beklediler ancak beklentileri boşa çıktı.
Ergenekon davasında sona gelindi. Hükümetin aleyhine kararlar bekleyenler arzularına kavuşamadılar dolayısıyla ekonominin çarpıtılması için bu davadan beklediklerini de bulamadılar.

2012 yılında şike davasında da sona gelindi ancak Türk futbolu maalesef tam olarak temizlenemedi mahkemelerin verdiği kararlar hiç kimseyi tatmin etmedi.

Olumlu diyebileceğimiz 2012 bütçemizin büyümesi. iyi bir gelişme. Herkes küçülürken bizim büyümemizin yüzde olarak kabul edilebilir bir ölçüde olması. İşsizliğimizin yine kabul edilebilir bir yerde olması, ülkemiz adına mutluluğumuza mutluluk katması gerekir
Ancak 2012 yılında cari açık problemimiz devam ediyor. İthalat ihracat arasındaki dengesizliğimiz yine eski yıllardaki gibi 2011 yılında 127 milyar dolarlık ihracat yaparken yaklaşık 199 milyar dolarlık ithalat vardı İkisinin arasındaki fark ise eksi 70 milyar dolar. Aradaki bu fark bu yılda büyük bir ihtimalle devam edecek gibi görünmektedir.

2011 yılında one minute ile başlayan Türkiye ile İsrail arasında yaşadığımız gerginlik bitsin diye beklerken 2012 yılında hiçbir olumlu gelişme olmadığı gibi restleşme daha büyük boyutlara ulaştı. Ancak tüm bu gelişmeler Türkiye’nin kazanç hanesine katkı sağladı, bölge politikasında Türkiye’nin etkisi her geçen büyüyerek devam etti.

2012 yılı AB üyeliği yine eski tas eski hamam, özellikle Fransa Türkiye’nin durduğu yeri sevmiyor. Üstelik de birlik içinde yer almasını istemediğini seslendiriyor. Avrupa Birliği kendi içinde neler yaşıyor? Türkiye’nin Avrupa Birliği yolculuğu ne yönde seyrediyor bunlar karışık gibi geliyor ancak bizim birliğe girmememiz hayrımıza gibi görülüyor. Çünkü Avrupa birliğinin maskesi bu krizde düştü. Avrupa Birliği’nde bir parayı kazanan devletler var, Bir de parayı harcayan ülkeler var. Avrupa’daki devletlerin ekonomileri birbirinden o kadar farklı ki, mesela Almanya kazanıyor, Fransa bocalıyor, diğer ülkelerde bunları yemeğe çalışıyor. Avrupa Birliği içerisinde bütün bunlar yaşanırken Türkiye’nin Avrupa Birliği yolculuğu artık askıda gibi geliyor. 2011 yılında benim gördüğüm Avrupa Birliği içerisinde 9.7 şiddetinde ekonomik ve mali bir deprem oldu. Bu deprem 2012 yılında da hissedildi. Dolayısıyla bu depremin sonuçları bir yılda giderilecek sonuçlar değil. O nedenle de Türkiye’nin 2013 yılında Avrupa’da ki bu depremin kalıntıları içerisinde yer almamalı ülke içinde hızlı kararlar almalı ve uygulamalı diye düşünüyorum.
Avrupa Birliği böyle bir krizden sonra belirli bir küçülme, belirli bir pekiştirme yaşayacaktır. Bizimle olan ticari ilişkilerde bizim ihracatımızı beklide olumsuz yönde etkileyecektir. Türkiye bunu avantaj haline getirmelidir.

Ama unutmamız gerekiyor ki 2013 yılı 2012 den hepimiz için daha zor olacaktır. Bu yılın Tasarruf yılı olması gerekiyor. Bu yıl yapabilirsek İsrafı önlememiz gerekiyor. Evde yemek israfı var. Su israfı var. Tüketimi frenlememiz gerekiyor. Tüketim toplumuyuz. O kadar çok şey tüketiyoruz ki gereksiz tüketim. Rızkımızı artırmamız gerekiyor. El parasından uzak durmamız. Yani borçlanmamızı frenlememiz gerekiyor.

ETİKETLER:

Yazarın Diğer Yazıları