Tezkere, Terör, 18 Yaş ve Dershaneler ile ilgili düşüncelerim

Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 19.11.2026 00:12
YAZI
A
 salihsedatersoz@hotmail.com

salihsedatersoz@gmail.com                                      

Bu yazımda gündemde olan bazı konularla ilgili düşüncelerimi siz değerli okuyucularımla paylaşmak istiyorum.

Yazımın başında hemen ifade etmeliyim ki, yazdıklarım tamamen bendenizin kişisel görüşleridir.  Kaleme aldığım görüşlerim, bazı siyasilerin görüşlerine paralel veya zıt olabilir. Benim düşüncelerim ile örtüşsün veya örtüşmesin her fikre saygı duyarım ama kendi görüşlerimi ortaya koymaktan da çekinmem.

Bazı konularla ilgili yazılarımda geçen ifadeler, iktidar partisinin uygulamalarına eleştiri veya takdir içerebilir. Yazdıklarım, doğru bildiğim ve doğruluğuna inandığım cümleleri ihtiva eder. Başkalarının düşünceleri veya uygulamaları bendenizin yazılarına yön vermez. Düşüncelerime, başkalarının düşüncesine ve yaptığına göre ayar vermem söz konusu olamaz.

Gönlümden geçen neyse, kalbim ne için çarpıyorsa, duygularım neyi ifade ediyorsa, yazdıklarım ancak onların sesidir. Başkalarının değil…

Böyle bir girişten sonra, başlıkta geçen konularla ilgili düşüncelerime geçebilirim.

Suriye tarafından Türkiye topraklarına yapılan top ateşi ve 5 vatandaşımızın ölümü üzerine TBMM’ den alınan “Türk Silahlı kuvvetlerinin yurtdışına gönderilmesi ve görevlendirilmesi” ile ilgili tezkere günün konusu olmaya devam ediyor.  

Elbette hiçbir ülke, başka bir ülkeden, topraklarına yapılan top ateşine ve vatandaşlarının ölümüne razı olmaz ve buna eyvallah demez. Her ülke bu konuda gerekli önlemlerini alır ve tacizleri sona erdirmek için gerekli adımları atar.

Ancak bu olay bahane edilerek, ABD’ nin, bazı batı ülkelerinin ve İsrail’in tahriklerine  gelmek suretiyle, Suriye’ye karşı savaşa girmek de doğru değildir. Zaten bendeniz bu tezkerenin, bir savaş izni değil, caydırıcı rol oynaması için çıkarılan bir tezkere olduğuna inanıyorum. Suriye, gerek tezkereden gerekse tacizlere verilen cevaplardan gereken dersi almıştır diye düşünüyorum.

Topraklarımıza yapılan saldırıların önüne geçmek amacıyla çıkarılan bu tezkere gerekli idi. Ancak bunun bir savaş vasıtası yapılmaması gerekir. Savaş her zaman, en son noktada düşünülecek bir kavramdır.

Savaşı başlatmak elinizdedir ancak, savaşın nasıl bir yol takip edeceğini ve sonuçlarının ne olacağını tayin etmek, belirlemek elinizde değildir.

Savaş kararı, milyonlarca insanın geleceğini belirleyen ve yüz binlerce insanı ölüme mahkûm edecek olan bir karardır. Onun için böyle bir kararı vermeden önce her türlü yolu denemek ve akılla, mantıkla, vicdanla, inançlarımıza göre hareket etmek doğru olandır.

Bazı siyasilerin, “3-5 saat içinde Şam’a gireriz” şeklindeki beyanlarını da esefle karşılıyorum. Savaş çığlıkları yerine, zalim Esed’in saltanatına son verme planlarının uygulanması daha akıllıca ve daha az riskli bir harekât tarzı olur.  Bunu yaparken bile, Rusya ve İran gibi komşu ülkelerle aramızın açılmamasına azami dikkat gösterilmelidir. 

Müslümanı müslümana kırdırma gibi şeytani planları bozmak gerekir.

Bu yazının yazıldığı anlarda Suriye ile başlayan uçak krizi, iki ülke arasındaki gerginliğin daha da artmasına sebep olurken, Rusya ile olan ilişkilerin de bu gelişmeden olumsuz etkileneceği muhakkaktır.

Birileri, Türkiye ile Suriye'yi savaştırmak için elinden ne geliyorsa yapıyor ve her geçen gün, kriz daha da arttırılıyor. Dikkatli olmak ve oyuna gelmemek gerekiyor.

***   ***   ***

Başbakan’ın terör konusunda yaptığı bazı açıklamalarını doğru okumak gerekir.

Başbakan’ın;  “Oslo görüşmeleri tekrar başlayabilir ve İmralı ile de görüşülebilir”  şeklindeki açıklamalarına tepki gösteren bazı siyasiler ve yazar çizerler, hükümetin ısrarla şahin politikasını uygulamaya devam etmesini istiyorlar.

Türkiye’de terör 30 yıldır devam etmektedir ve bu zaman zarfında sürekli uygulanan şahin politikaları, terörü durdurmaya yetmemiş, aksine her geçen gün daha da azmasına ve artmasına sebep olmuştur.

30 yıldır binlerce insanımız hayatını kaybetmiş, on binlercesi sakat kalmış, ülkenin kalkınması için kullanılması gereken milyarlarca lira terörün yok edilmesi uğruna harcanmış ancak hiçbir sonuç elde edilememiştir.

Devletin, bu musibeti ortadan kaldırmak ve vatandaşlarını terör belasından kurtarmak için her türlü adımı atması gerekir.

Bu adımların içinde mücadele olduğu kadar müzakere de olmalıdır ve önemlidir.

Devletin resmi organı olan istihbarat teşkilatları, edindikleri bilgi ve belgeler doğrultusunda hükümetlere yön verirler. Terör örgütünün yapısına, o andaki gücüne, moral ve psikolojik durumuna göre değişik planlar, programlar takip etmesi ve uygulaması istihbarat teşkilatlarının görevleri arasındadır.

Daha önce yapılan Oslo görüşmeleri ve hükümetin uygulamaya koyduğu açılım politikaları istismar edilmemiş olsa idi, bugün belki de farklı bir Türkiye olacaktı.

Amaç, terörü yok etmek ise bu yolda mücadelenin yanında müzakereleri de sürdürmenin gerekli olduğuna inanıyorum.  İnsan hak ve özgürlükleri ile ilgili atılacak adımlar, ancak müzakere ile halledilebilir.

Aksi halde bir 30 yıl daha bu acıları çekmeye ve bu bela ile yaşamaya hazır olmamız gerekir. Bunu istemediğimize göre, yeni atılacak adımlara ihtiyaç vardır.

Terör belasından, acılardan, gözyaşından ve bir türlü dinmeyen musibetten kurtulmanın tek yolu şeytanla görüşmekten geçiyorsa bu ihtimalin de denenmesinin hiçbir mahzuru yoktur. 

***   ***   ***

Diyarbakır Emniyet Müdürünün yaptığı açıklamalar gündeme damgasını vurdu. Kimi destekledi, kimi karşı çıktı, kimi de müdürü sürmeye hatta asmaya kadar götürdü.

İktidar Partisinden Bülent Arınç açıklamaları “takdirle karşıladığını” beyan etti, arkasından Başbakan şiddetle karşı çıktı. Böylece Başbakan ve Yardımcısından belki de ilk defa zıt sesler yükselmiş oldu.

Emniyet Müdürü; “dağda ölen teröriste ağlamıyorsanız insan değilsiniz” dedikten sonra açıklamasına şöyle devam ediyor: “Benim yitik evladım dağa çıkmış. Keşke ulaşabilseydim, ona normal bir hayat sunabilseydim, onun terörize olmasına mani olabilseydim diye ağlarım. Diyarbakır'ın kaderi gözyaşı ve kan olmamalıydı. Bu coğrafya, o kadar güzel insan yetiştirmiş. Fakat şimdi canavarlar üretiyoruz. Denetimsizlik, kontrolsüzlük, insana ulaşamadığımızdan, insan odaklı hizmet veremediğimizden. Başka bir şey değil. Bunda hepimizin payı var."

Bu açıklamaların bütününü ele almak yerine, ilk cümlesine takılıp kalmak ve müdürün açıklamalarını sadece o cümle ile değerlendirmek haksızlıktır diye düşünüyorum.

Emniyet Müdürü ilk cümleden sonraki cümlelerinde ağlamasının sebebini gayet açık bir şekilde izah ediyor. Bu açıklamalardan benim anladığım; ağlanması gereken sebebin teröristin öldüğü için değil, dağa çıkmasına mani olunamadığı içindir.

Onun için bu açıklamayı doğru okumak ve doğru anlamak gerekir. Müdüre “vurun abalıya” hesabı haksızlık yapmayalım. Açıklamayı sadece ilk cümlesi ile değil bütünü içinde değerlendirelim.

Dağa çıkan ve insanları katleden bir canavar olarak karşımıza çıkan teröristin sorumluluğu başta devlet yöneticileri olmak üzere tüm topluma aittir. Bu durum da gerçekten ağlanması gereken büyük bir vebaldir. Müdürün vurguladığı da budur.

Bu açıklamaları bütünüyle ele alınca hak vermemek ve doğru bulmamak mümkün değil, ancak bir devlet memuru olan Emniyet Müdürü’nün böylesine açıklamalar yapması doğru mudur orası tartışılır.

***   ***   ***

Seçilme yaşını 18’e düşüren yasa teklifini olumlu bulmuyorum.

“Seçmen yaşı 18 olduğuna göre, seçilme yaşı da 18 olabilir” veya “seçmeye karar veren bir kişi seçilmeye de karar verebilir” mantığı ile hareket ederek seçilme yaşının 18’e çekilmesi yanlış bir çıkış noktasıdır.

Ülkeyi veya şehri yönetecek kişileri seçmek başka bir şey, yönetim işini bizzat üstlenmek başka bir şeydir.

18 yaşındaki bir gencin yönetim sorumluluğunu üstlenebileceği inancında değilim. Bu yaştaki, devlet tecrübesi olmayan bir delikanlının, yönetimde başarılı olabileceği inancında da değilim.

Her işi başarmanın ve o iş sorumluluğunu üstlenmenin bir yaşı, bir çağı vardır.

Henüz 18 yaşında, tahsilini tamamlamamış veya yeni tamamlamış, askerliğini yapmamış ve ev bark sahibi olmamış bir kişinin milletvekilliğini veya belediye başkanlığını üstlenmesi çok büyük bir sorumluluktur.

Hayatın hiçbir cenderesinden geçmemiş ve çocukluktan delikanlılığa yeni terfi etmiş bir kişinin böylesine büyük bir sorumluluğu taşıyamayacağı düşüncesindeyim.  

Askerliğini yapmayanın erkeklikten bile sayılmadığı toplumumuzda, henüz evini idare etme tecrübesine ulaşmamış kişilere devlet idare etme sorumluluğu verilmesi, altından kalkılamayacak derecede ağır bir yüktür. 

Ayrıca 18 yaşında milletvekili olan ve bir daha seçilemeyen bir kişiyi 22 yaşından itibaren tamamen tembelliğe itmiş olacağımızı da unutmayalım.

Zira, o kişi ömür boyu milletvekili maaşı almayı sürdüreceği ve geleceğini garanti göreceği için, çalışmaktan ve topluma yararlı olmaktan uzak bir hayat sürecektir.

Bu yanlıştan vazgeçmek gerekir.

***   ***   ***

Başbakan, dershaneleri kaldırmakta kararlı görünüyor.

Dershanelerin kaldırılması, parası olanla olmayanın arasındaki açığı kapatmak bakımından olumlu gibi görünse de, gayri resmi ve korsan dershanelerin oluşumuna sebebiyet vereceği ve özel ders alımlarını arttıracağı için olumsuz bir sonuç ortaya çıkaracaktır. 

Dershanelerin kaldırılmasından sonra da, liselere ve üniversitelere sınavla giriş devam ederse ki öyle görünüyor, bu durum parası çok olana yarayacaktır.

Korsan dershanelerin önüne geçilse bile, para babaları çocuklarına kendi evlerinde özel dersler aldırmaya devam edecek ve parası çok olanla olmayan arasındaki mesafe hiçbir zaman kapanmayacak aksine daha da açılacaktır.

Ayrıca, özel dersler ve korsan dershaneler vergisiz çalışacağı için de, bu işten devletin çok büyük bir kaybı söz konusu olacaktır. 

Bu sorunun tek çözümü, bir üst okula yerleştirmek için yapılan sınavları kaldırmaktır. Bunu yapabilir miyiz bilmiyorum.  Bu yapılabilirse, dershaneler zaten kendiliğinden kapanacak ve korsanlığa da ihtiyaç kalmayacaktır.

Mutlu yarınlar efendim.

ETİKETLER:

Yazarın Diğer Yazıları