Hicri Yılbaşı ve Hicret Ruhu

Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 19.11.2026 00:10
YAZI
A
 Bugün yeni hicri yıla girdiğimiz gündür. Bugün 1433 hicri yılı tamamlayarak 1434 hicri yıla girmiş olduğumuz gündür. Diğer bir ifadeyle bugün, Efendimizin Mekke’den Medine’ye hicretinin 1434. yıldönümüdür. Bugün; Muharrem ayının birinci günü yani hicri yılbaşı ve Allah Rasûlünün, Mekke’nin inkâr batağından ayrılarak Medine’nin iman filizini yeşertmek için gidişinin yıldönümüdür. 

Hicret; sıkıntılardan refaha gidişin, zulümden saadete, karanlıklardan aydınlığa ve ferdi faaliyetten İslâm devletine yürüyüşün adıdır. Rasûlullah, Mekke'de İslâm’a davetini sürdürürken Kureyşliler de inkârlarında ve inatlarında diretiyorlardı. Müşriklerin inananlara yaptıkları zulümler ve işkenceler ayyuka çıkmış, tahammül gücünü aşmıştı. İslâm’ın devlet sisteminin kurulması ve bu dinin yayılması için başka bir diyara ihtiyaç vardı.  

Peygamberimiz müşriklerin zulümleri karsısında yılmıyor, bilhassa Mekke dışından gelenlere İslâm'ı anlatmaya devam ediyordu. Günün birinde Medine’den gelen 6 kişi, Efendimizi dinledikten sonra Müslüman olarak şehirlerine gittiler ve ertesi yıl 12 kişilik bir grupla gelerek; "Hırsızlık yapmamak, zina etmemek, çocukları öldürmemek, iftira etmemek, Allah ve Rasûlüne muhalefette bulunmamak hususunda"Peygamberimize söz verip bey'at ettiler. Bu grubun Medine’de yaptığı tebliğ faaliyeti, orada İslâm’ın çığ gibi büyümesini sağladı. Doğduğu yerde boğulmaya çalışılan İslâm, Medine’de filiz vermiş, boy atmaya başlamıştı. Bir yıl sonra 72 kişilik bir grupla gelen Medineli Müslümanlar, Efendimizi kendi şehirlerine davet ettiler ve Akabe mevkiinde;  “Allah'tan getirdiklerine bilerek ve inanarak sana bey'at ediyoruz. Kendimizi, kadınlarımızı ve çocuklarımızı esirgeyip koruduğumuz şeylerden seni de, esirgeyip koruyacağız. Biz Rabbimize bey’at ediyoruz. Eğer bu ahdimizi bozarsak, Allah'ın ahdini bozan, bedbaht insanlar olalım. Ya Rasûlallah! Biz ahdimize sadığız" diyerek söz verdiler.

Bir müddet sonra Peygamberimiz, Müslümanların Medine'ye hicret etmelerine izin verdi. Kısa zamanda Müslümanların büyük bir kısmı gizlice hicret etti. Müşrikler, Hicrete engel olmak için var güçleriyle karşı koyuyorlardı.  Hz. Ömer, silahını kuşandı, Kâbe'yi tavaf etti, çevrede bulunan müşriklere hicret edeceğini söyleyerek ve "Anasını ağlatmak, karısını dul, çocuklarını yetim bırakmak isteyen varsa gelsin" diyerek hicret etti. Hz. Ömer'den sonra Hz. Hamza ve diğer Müslümanlar hicret ettiler. Efendimiz, Hz. Ebû Bekir ile Hz. Ali’ye beklemelerini söyledi.

Müşrikler, Müslümanların Medine'de yayıldıklarını ve Medine’nin İslâm Merkezi olmaya başladığını görünce telaşa düştüler. Peygamberimizin hicretine engel olabilmek için Darü'n-Nedve adı verilen meclis binasında toplandılar. Uzun süren görüşme ve tartışmadan sonra Ebû Cehil'in düşüncesinde karar kıldılar. Karara göre her kabileden bir kişi seçilecek ve hep birlikte Peygamberimiz öldürülecekti.

Onlar bu planı yaparken, Efendimiz, Hz. Ebû Bekir'e, Allah'ın kendilerine hicret iznini verdiğini haber verdi ve yol hazırlıklarına başlandı. Mekkelilere ait emanetler teslim edildi ve müşrikleri yanıltmak amacıyla Hz. Ali'ye Peygamberimizin evinde kalması emredildi.

Gecenin geç vaktinde planlarını gerçekleştirmek üzere müşrikler Peygamberimizin evini kuşattılar. Allah Rasûlü Kur'an okuyarak ve Yaratan’a sığınarak, müşriklerin arasından yürüyüp gitti. Müşriklerin gözleri Efendimizin gidişini görememişti. Daha sonra Efendimizin yatağında yatanın Hz. Ali olduğunu görünce tuzaklarının boşa gittiğini anladılar. Rasûlullah (s.a.v.) Hz. Ebû Bekir'le birlikte Sevr Dağı'na gelerek mağarada gizlendiler. Bu dağ Medine yolunun zıt istikametinde idi ve müşrikleri şaşırtmak için böyle bir yola başvurulmuştu.

Müşrikler, iz sürenlerin yardımı ile dağ, tepe demeden her tarafı aradılar. Bir ara mağaranın önüne kadar geldiler. Bu esnada Efendimiz, endişe eden yol arkadaşına“korkma, Allah bizimle beraberdir” diyordu. Müşrikler, mağaranın ağzına bir güvercinin yuva yaptığını ve örümceğin ağ ördüğünü görünce geri döndüler. Allah, elçisini kat kat ordularla değil, güvercin yuvası ve örümcek ağı ile koruyordu.

Bir diğer rivayete göre ise, müşrikler mağaranın içine baktılar ama Efendimizi ve O'nun yol arkadaşını göremediler. Evinden çıkarken aralarından geçip giden Efendimizi göremeyen müşrik gözler, O'nu mağarada da görememişti. Zira Allah, o anda o gözlere görme yeteneği vermemişti.         

Hz. Peygamber (s.a.v) ile Hz. Ebû Bekir, mağarada üç gün kaldılar. Daha sonra Medine’ye doğru yol almaya başladılar. 1 Muharrem günü kutlu yürüyüş başlamıştı.  Kureyşliler, Peygamberimizi bütün uğraşlarına rağmen bulamayınca, O’nu bulana yüz deve vereceklerini vâdettiler. Bu büyük mükâfatı almak için Efendimizi arayan ve yerini bulan Süraka ve Büreyde ile yanındakiler başlarından geçen olağanüstü olaylar üzerine Müslüman oldular. Kutlu yürüyüş; tehlikeli anların yaşandığı, sarp dağ geçitlerinden ve ıssız çöllerden geçildiği 8 günlük bir yolculuktan sonra önce Kuba’ya sonra da Medine’ye ulaşılarak sona erdi.

Efendimiz, Medine’de emsalsiz bir coşku ve büyük bir sevgi seli ile karşılandı. Medine, tarihinde görmediği büyük bir coşkuyu yaşıyordu. Medineliler, “Ey Allah’ın Rasûlü! evlerimizle, mallarımızla, canlarımızla emrinize hazırız” diye haykırıyorlardı.  

Bütün mü'minler, evlerinin damına çıkmış, bütün halk yollara dökülmüş; "Allahû ekber! Rasûlullah geldi! Allahû ekber! Muhammed geldi! Yâ Rasûlallah! Yâ Muhammed! ” diyerek bağırıyorlardı. Kadınlar ve çocuklar, hep bir ağızdan: "Vedâ tepelerinden dolunay doğdu bize! Allah'a davet eden oldukça, şükür etmek gerekir halimize, Ey bize gönderilen Peygamber! Sen boyun eğmemiz gereken bir emir ile geldin bize" diye şiirler okuyorlar, küçük kızlar def çalarak; “biz neccâr oğullarının kızlarıyız, ne mutlu bize Muhammed’in komşularıyız” şarkısını söylüyorlardı.

Hicret sayesinde Mekke’de 13 yıl süren eziyet, işkence ve zulüm dönemini sona ermiş ve Müslümanlar Medine’de kendi devletlerine kavuşmuşlardı. Hicri yılın başlangıcı olarak kabul edilen Hicret’ten sonra, İslâm dini tüm dünyaya Medine’den yayıldı.

İçinde bulunduğumuz bu günler, Efendimizin Mekke’nin zulüm devletinden uzaklaşıp, Medine’de kurduğu Saadet devletine doğru adım atışının yıldönümüdür.  Allah Rasûlünün; Mekke’nin inkâr bataklığından ayrılarak, iman filizini yeşertmek için Medine’ye gidişinin adıdır Hicret... Karanlıklardan aydınlığa, zulümden saadet ve mutluluğa, çilelerden huzur ve refaha atılan adımdır Hicret… Hicret; vahşet, küfür ve zulüm düzeninin yerle yeksan edildiği ve asr-ı saâdet nizamının kurulduğu tarihi olayların başlangıcıdır. Hicret; kötülüklerden iyiliklere, yanlışlıklardan doğruluğa, düşmanlıktan dostluğa ve kardeşliğe, inkârdan imana, Allah’a isyandan sadâkate, zulümden adalete, haksızlıktan Hak’ka yürüyüşün adıdır. Hicret; Mekke’de 13 yıl boyunca ancak belli sayıda kişinin iman ettiği ferdi faaliyetten sıyrılıp, Medine İslâm devletinin kuruluşunun adıdır. Ve Hicret; vefasızlık, ihanet, inkâr, boykot ve zulüm düzenini terk ederek, Ahde Vefaya yönelişin adıdır.

Yeni hicri yılın hayırlara vesile olmasını, hicret ruhunu kavramamıza sebep olmasını ve dünya Müslümanlarının içinde bulunduğu sıkıntılardan kurtuluş yılı olmasını Cenab-ı Hak’tan niyaz ediyor ve tüm Müslümanların yeni hicri yıllarını tebrik ediyorum.

Mutlu yarınlar efendim.

ETİKETLER:

Yazarın Diğer Yazıları