Filsitin’in Çilesi Artık Son Bulsun ve Dünü Bilmeyen Bugünü Anlayamaz
İnsanlığını yitirmiş, vicdanını kaybetmiş İsrail’in yaptığı devlet terörü ile kundaktaki bebeklere varıncaya kadar toplu katliamına maruz kalan ve bütün dünya ülkelerinin gözleri önünde yok edilmek istenen mazlum Müslüman Filistin halkının tahammül edilmez çilesi 60 yıldır devam ediyor.
Yahudi ırkını en üstün ırk olarak gören, kendilerinden başka bütün milletlerin Yahudilere köle olarak yaratıldığına inanan, bu inanışı kabul etmeyenleri insan olarak bile görmeyerek onların yok edilmeleri görüşünde olan ve bu inançları doğrultusunda, zulümleri ile tarihe geçmiş Neron’ların, Hitler’in zulümlerini bile gölgede bırakacak şekilde büyük bir vahşet sergileyen siyonizmin temsilcilerinin yıllardır katliamlarına uğrayan Filistin’in dayanılmaz çilesi artık bitmelidir.
Aslında acınacak durumda olan, zavallı olan mazlum Filistin halkı değil, zor zamanlarında onların yardımına koşmayan ve onları yalnız bırakan 1,5 milyarlık İslam âlemidir. Hani Efendimiz, “Müslümanlar bir bedenin uzuvları gibidir” buyurmuştu. Bedenimizin bir uzvu kan gölüne döndüğü halde kayıtsızlığını sürdüren ve İsrail’in en büyük hâmisi olan ABD den imdat dileyen İslam ülkeleri, bir organda başlayan kangrenin bütün vücudu sarmasını mı bekliyorlar?
Her şeye rağmen inanıyoruz ki, Müslüman halkların gözyaşıyla yoğrulmuş duaları önce ötelerin ötesine Ekber olan Yüce Allah’ın katına ulaşacak, daha sonra da rahmet deryası olarak Filistin’in, Gazze’nin üzerine düşecektir.
Temenni ediyoruz ki, sağlanan ateşkes kalıcı olsun ve mazlum Filistin halkının çilesi artık son bulsun. Dua ve niyazımız odur ki, uğradığı bütün zulümlere rağmen Yüce Allah’a şükürden geri kalmayan ve en büyük katliamlara maruz kalmalarına rağmen ‘Allahuekber’ sadalarını dillerinden düşürmeyen mazlum ama inançlı ve kararlı mücahid Filistin halkının yıllardır çektiği acılar dinsin artık…
Filistin’deki vahşet devam ettikçe, dünyada uygulanan zulüm düzeninin sona ereceğine ve âdil bir dünya düzeninin kurulacağına dair umutlarımız giderek azalsa da, dünyada âdil ve hakkaniyete dayalı bir sistemin oluşturulma çabalarının devam ettirilmesi şarttır. Bu gayreti ancak Türkiye sürdürebilir ve bu görev Türkiye’ye düşmektedir. Zulümlerin son bulması, âdil bir dünya sistemin kurulmasına ve işletilmesine bağlıdır.
Türkiye’den son günlerde yükselen olumlu sesler, bu gayretin ve bu görevin ilk adımını oluşturmaktadır. Başbakanımız Recep Tayyip Erdoğan’ın ve Ak Parti Genel Başkan Yardımcısı Numan Kurtulmuş’un; İsrail’i savunan ABD ile Birleşmiş Milletler, AB ve Arap Birliği yapılarını sert bir şekilde eleştirmeleri ve bundan sonra da Uluslararası toplantılarda bu yöndeki eleştirilerini dile getirmeye devam edeceklerini açıklamaları, bu çabanın ilk kıvılcımları olmuştur ve ateşkesin sağlanmasında bu çıkışların büyük etkisinin olduğu muhakkaktır.
Artık gerek Birleşmiş Milletlerin yapısı gerekse İslâm ülkelerinin kendi aralarında kurduğu işlevsiz ve güçsüz yapılar sorgulanmaya başlanmıştır ve bu sorgu dalgası giderek büyüyecek ve tüm dünyayı saracaktır İnşallah…
Uyuyan misyon uyandırılmalı, üzeri küllenmiş ateşin alev alması sağlanmalıdır.
*** *** ***
Geçtiğimiz Salı günü akşamı Konya Aydınlar Ocağının Sille kültür evindeki programına katılma imkânım oldu.
Çok değerli babacığım eğitimci yazar Veyis Ersöz, programın konuşmacısı idi. Konuşma “gördüklerim ve yaşadıklarım” konu başlığı altında gerçekleşti.
Değerli babacığım konuşmasına, “geçmişini bilmeyen bir toplumun bugün geldiği noktayı anlaması mümkün olmaz” diyerek başladı ve çocukluğundan itibaren yaşadıklarını anlattı.
1930’ lu yıllardan itibaren 1950 yılına kadar, ülkede maddi ve mânevi yönden büyük sıkıntıların yaşandığına dikkat çeken babacığımın sözleri şöyle özetlenebilir:
“O yıllarda ülkede fakirlik, kıtlık, kuraklık hat safhada idi. Komşunun komşuya elinde küreği ile ateş almaya gittiği yıllardı. O yıllar, bir ailede bir tahta kaşığın ortaklaşa ve sıra ile kullanılarak yemek yendiği yıllardı. “Yamamayınca giyilmez, yalamayınca doyulmaz” sözü meşhur olmuştu.
Yine o yıllar, fakirliğin yanında tek parti hükümetinin vatandaşı vergilerle sıkboğaz ettiği, hiç acımadan vatandaşın elinde bulunan bir tek hayvanının vergi olarak zorla alındığı yıllardı. Öyle ki, 100 kuruş değerindeki bir keçiden 80 kuruş vergi alınırdı. Veremeyenlerin hayvanları yani geçim kaynakları zorla elinden alınırdı.
Ayrıca sıtma, verem, zatürre, kızamık ve çiçek hastalıkları yaygındı ve bu hastalıklardan çok sayıda ölüm vak’aları yaşanıyordu.
Tek parti iktidarı vatandaşını bir yandan maddi sıkıntılara dûçar ederken diğer yandan da, mânevi sıkıntılarla karşı karşıya bırakıyordu. Ülkede Kur’an öğrenmek yasaklanmış, Ezan’ın asliyeti bozulmuştu. 18 yıl boyunca Ezanımız Türkçe olarak okutulmuş, Camiler namaz kılmaktan men edilen yerler haline getirilmiş, dünya çapında ilim adamlarının yetiştiği medreseler kapatılmıştı. 1950 yılında Demokrat Parti iktidara geldiğinde ilk olarak Ezanımızı tekrar asli haline döndürünce gerek ülke çapında gerekse Konya’da büyük bir bayram havası yaşanmış ve Ezan gözyaşları içinde, büyük bir özlemle defalarca okunmuştu.
1946 yılındaki seçim sistemi ‘açık oy gizli tasnif’ kuralı ile yapıldı. Yani vatandaş oyunu kullanırken hangi partiye oy verdiğini görevlilere göstermek zorunda idi. Sandıkların açılması ise gizli yapıldı. Böylece, aslında seçimleri kaybettiği halde CHP nin iktidarı 4 yıl daha uzatılmış oldu.
1950 seçimlerinde maddi ve manevi sıkıntılardan, baskıdan ve tahakkümden bıkan halk adeta coştu, kükredi ve büyük bir çoğunlukla Demokrat Parti’yi iktidara taşıdı. DP iktidarı büyük oranda maddi ve mânevi sıkıntıları gidermeye çalıştı ama ne yazık ki, 1960’da yapılan bir darbeyle Başbakan Menderes ve iki arkadaşı darağacında can verdiler.”
87 yıllık yaşantısını tamamen hizmete adayan, ömrünü eğitimci, yazar ve sivil toplumcu olarak hizmetle geçiren değerli babacığım Veyis Ersöz, konuşmasını “eskiden fakirlik ve darlık vardı, şimdi ise bolluk ve israf var. Çöpe atılan ekmeklerle milyonlarca Somalili açlıktan kurtulur” sözleri ile tamamladı.
Geçmişi ve bugünü kıyaslayarak anlatan ve bugünün nesline, bugünlere hangi şartlardan geçerek gelindiğinin unutulmaması tavsiyesinde bulunan kıymetli babacığım Veyis Ersöz’e sonsuz şükranlarımı sunar, hürmetle ellerinden öperim.
Mutlu yarınlar efendim.





