Kişisel bir konu: KİŞİSEL GELİŞİM
Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 12.11.2026 18:12
Sevgili dostlar bu yazımda sizinle kişisel bir konuyu paylaşmak istiyorum, çok da kişiselleştirmeden…
Her ne kadar adı kişisel de olsa aslında toplumsal bir olgudur kişisel gelişim. İnsanın dünyada var olmasıyla başlayan değişim/gelişim günümüze değin devam etmiş ve insan yaşamı devam ettiği sürece de devam edecektir. İlk insanın doğa ile başlayan yaşam mücadelesi zamanla başka toplumlarla mücadeleye dönüşmüş ve zamanımıza kadar süregelmiştir. Fakat asrımızda esas savaş insanın kendisiyle olan mücadelesidir.
Hep arayış içinde olan insanoğlu atomu, kök hücreyi, dünyayı, uzayın derinliklerini keşfetmiş ama kendini keşfetmekte hala tam başarılı olamamıştır. Kendini geliştirmek için sürekli arayış içinde olanlardan bazıları bilim, bazıları din, bazıları ise felsefe gibi alanlara yönelmiş ama pek çok soruya cevap bulamamışlardır. Önceleri “Ben kimim, burada ne işim var?” la başlayan sorular günümüzde format değiştirmiş ve “Nasıl başarılı olabilirim, nasıl kariyer yaparım?” a dönüşmüştür. Hatta kimileri ise “Nasıl zengin olurum” sorusuna takılıp kalmışlardır…
Kişisel gelişimle ilgili bilimsel araştırmalar 1900’lü yılların başından itibaren başlamıştır. Pek çok bilim insanı yıllar süren araştırmalar ve klinik çalışmalar aracılığı ile başarılı insanları gözlemlemiş, bu insanlarla görüşmeler yapmış, başarının kanunlarını ve yöntemlerini tespite çalışmışlardır. Bunun sonucunda da yüzlerce makale ve kitap yazmışlardır.
Günümüz ise artık “Kişisel Gelişim, Kariyer, Liderlik, Koçluk” kavramlarının en revaçta olduğu hatta havada uçuştuğu bir dönem olmuştur. Peki gerçekten nedir kişisel gelişim (!)… Bu soruya onlarca farklı tanım yapmak yerine kısaca başarıdır kişisel gelişim ki bunu kendinize bakınca inanın göreceksiniz. Çünkü siz başarısınız, başarılısınız…
Kişiyi motive eden, hayata farklı açılardan bakmasını, çevresine karşı etkili bir iletişimle yaklaşmasını sağlayan ve en yüksek potansiyeli ortaya çıkarmasına yardımcı olan kişisel gelişim, farkındalığın farkına vardırmayı hedef alır ve buna öncülük eder. Bu süreç kusursuzluğu arayıp mükemmeliyetçiliği hedef almış, özgüveni sağlayan birçok teknik ve stratejiyi içerir. İçimizdeki olumsuz düşünceleri, yargı ve inanç kalıplarını değiştirerek olumlu yeni fikirleri ortaya çıkarıp başarı ve mutluluk modelleri çiziminde bize yardımcı olur. Kendimizi ifade etmede, yeteneklerimizi göstermede ve beden dilimizi kullanma konusunda yön gösterir. Bu oluşum üzerinde yer alan birçok duygu ve düşünce özgürlüğünü doruğa ulaştıran kişisel gelişim, hayatta sonuca gidilen her noktada fark etmeden yeni bir başlangıç olduğunu ayrıca çevreye verilen tüm güzelliklerin anlam kazandığı gerçeğiyle buluşturur.
Kısaca bireysel gelişim sizin versiyonunuzu yükselten, yeni programlar yükleyerek yaşam kalitenizi artıran olgular bütünüdür. Yani işin temeli insandır ve insan kalitesi ne kadar yüksek olursa toplum da o kadar kaliteli olur.
“Peki nasıl kişisel gelişim yapar, başarılara imza atarım?” derseniz bunu kendinizi keşfederek yada bu konuda profesyonel eğitim veren kariyer merkezlerinden destek alarak yapabilirsiniz… Bugün Konya’da bu anlamda çözüm önerileri sunan kişiye/kuruma özel eğitim programları uygulayarak daha mutlu, daha başarılı ve daha kaliteli bireyler oluşmasına vesile olan Master Kariyer Merkezi mevcut. Bu merkezde önce kendiniz keşfedecek, kendinize olan özgüveninizi tazeleyecek ve kendinizle/toplumla nasıl barışık yaşayabileceğinizi öğrenebileceksiniz…
Tabii ki her yiğidin yoğurt yiyişi farklıdır, nasıl her hastaya aynı reçete verilmezse herkese aynı şeyleri söylemek de yanlış olur. İnsanların olaylara ve sorunlara bakış açıları da farklıdır ama genel olarak şunları söylenebilir:
Önce hedef tahtanızı belirleyerek, kendinize bir vizyon oluşturun.
Rahatlık bölgenizi terk ederek, işinizi planlayın. Bu planları yaparken de içinizdeki Einstein’dan yardım alın.
Kendinize olan özgüveninizi geliştirip, korkularınızın üzerine gidin.
Kendi irade gücünüzü kabul edin ve ilişkilerinizi kendiniz yaratın.
Düşüncelerinizi yeniden kurun.
Bakış açınızı yeniden çerçeveleyin.
Kendi kendinize beyin fırtınası yapmayı öğrenin.
Her ne iş yapıyorsanız bunu severek isteyerek yapın
İnsan yenilince değil pes edince tükenir, o halde havlu atmayı unutun
Daima pozitif ve sonuç odaklı olun…
Hayır’ı sadece bir soru olarak görün.
Her şeyde bir Hayır vardır diyerek hayata bakın…
……….
Yazıma bir hikaye ile son veriyor saygılar sunuyorum…
Hayır
Bir zamanlar Afrika’daki bir ülkede hüküm süre bir kral vardı. Kral, daha çocukluğundan itibaren arkadaş olduğu, birlikte büyüdüğü bir dostunu hiç yanından ayırmazdı.
Nereye gitse onu da beraberinde götürürdü.
Kralın bu arkadaşının ise değişik bir huyu vardı.
İster kendi başına gelsin ister baskasının, ister iyi olsun ister kötü, her olay karşısında hep aynı şeyi söylerdi:
Bunda da bir hayır var! Bir gün kralla arkadaşı birlikte ava çıktılar. Kralın arkadaşı tüfekleri dolduruyor, krala veriyor, kral da ateş ediyordu. Arkadaşı muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir yanlışlık yaptı ve kral ateş ederken tüfeği geriye doğru patladı ve kralın baş parmağı koptu.
Durumu gören arkadaşı her zamanki sözünü söyledi: "Bunda da bir hayır var!" Kral acı ve öfkeyle bağırdı:
"Bunda hayır filan yok! Görmüyor musun, parmağım koptu?" Ve sonra da kızgınlığı geçmediği için arkadaşını zindana attırdı.
Bir yıl kadar sonra, kral insan yiyen kabilelerin yaşadığı ve aslında uzak durması gereken bir bölgede birkaç adamıyla birlikte avlanıyordu.
Yamyamlar onları ele geçirdiler ve köylerine götürdüler. Ellerini,ayaklarını bağladılar ve köyün meydanına odun yığdılar. Sonra da odunların ortasına diktikleri direklere bağladılar.
Tam odunları tutuşturmaya geliyorlardi ki, kralın başparmağının olmadığını farkettiler. Bu kabile, batıl inançları nedenıyle uzuvlarından biri eksik olan insanları yemiyordu.
Böyle bir insan yedikler takdirde başlarına kötü olaylar geleceğine inanıyorlardı. Bu korkuyla, kralı çözdüler ve salıverdıler. Diğer adamları ise pişirip yediler.
Sarayına döndüğünde, kurtuluşunun kopuk parmağı sayesinde gerçekleştiğini anlayan kral, onca yıllık arkadaşına reva gördüğü muameleden dolayı pişman oldu.
Hemen zindana koştu ve zindandan çıkardığı arkadaşına başından geçenleri bir bir anlattı. "Haklıymıssın!" dedi. Parmağımın kopmasında gerçekten de bir hayır varmış. İste bu yüzden, seni bu kadar uzun süre zindanda tuttuğum için özür diliyorum.Yaptığım çok haksız ve kötü birseydi.
"Hayır" diye karşılık verdi arkadaşı. Bunda da bir hayır var. Ne diyorsun Allah aşkına? diye hayretle bağırdı kral.
"En yakın arkadaşımı bir yıl boyunca zindanda tutmanın neresinde hayır olabilir."
"Düşünsene, ben zindanda olmasaydım, seninle birlikte avda olurdum, değil mi?."
Nereye gitse onu da beraberinde götürürdü.
Kralın bu arkadaşının ise değişik bir huyu vardı.
İster kendi başına gelsin ister baskasının, ister iyi olsun ister kötü, her olay karşısında hep aynı şeyi söylerdi:
Bunda da bir hayır var! Bir gün kralla arkadaşı birlikte ava çıktılar. Kralın arkadaşı tüfekleri dolduruyor, krala veriyor, kral da ateş ediyordu. Arkadaşı muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir yanlışlık yaptı ve kral ateş ederken tüfeği geriye doğru patladı ve kralın baş parmağı koptu.
Durumu gören arkadaşı her zamanki sözünü söyledi: "Bunda da bir hayır var!" Kral acı ve öfkeyle bağırdı:
"Bunda hayır filan yok! Görmüyor musun, parmağım koptu?" Ve sonra da kızgınlığı geçmediği için arkadaşını zindana attırdı.
Bir yıl kadar sonra, kral insan yiyen kabilelerin yaşadığı ve aslında uzak durması gereken bir bölgede birkaç adamıyla birlikte avlanıyordu.
Yamyamlar onları ele geçirdiler ve köylerine götürdüler. Ellerini,ayaklarını bağladılar ve köyün meydanına odun yığdılar. Sonra da odunların ortasına diktikleri direklere bağladılar.
Tam odunları tutuşturmaya geliyorlardi ki, kralın başparmağının olmadığını farkettiler. Bu kabile, batıl inançları nedenıyle uzuvlarından biri eksik olan insanları yemiyordu.
Böyle bir insan yedikler takdirde başlarına kötü olaylar geleceğine inanıyorlardı. Bu korkuyla, kralı çözdüler ve salıverdıler. Diğer adamları ise pişirip yediler.
Sarayına döndüğünde, kurtuluşunun kopuk parmağı sayesinde gerçekleştiğini anlayan kral, onca yıllık arkadaşına reva gördüğü muameleden dolayı pişman oldu.
Hemen zindana koştu ve zindandan çıkardığı arkadaşına başından geçenleri bir bir anlattı. "Haklıymıssın!" dedi. Parmağımın kopmasında gerçekten de bir hayır varmış. İste bu yüzden, seni bu kadar uzun süre zindanda tuttuğum için özür diliyorum.Yaptığım çok haksız ve kötü birseydi.
"Hayır" diye karşılık verdi arkadaşı. Bunda da bir hayır var. Ne diyorsun Allah aşkına? diye hayretle bağırdı kral.
"En yakın arkadaşımı bir yıl boyunca zindanda tutmanın neresinde hayır olabilir."
"Düşünsene, ben zindanda olmasaydım, seninle birlikte avda olurdum, değil mi?."
Yrd. Doç. Dr. Abdurrahman DİNÇ
Master Kariyer Merkezi Eğitim Danışmanı
Kişisel Gelişim Uzmanı





