Dikkat et ey AKP, yine kandırılmak üzeresin!
Şimdide “tayyör”, “döpiyes” gibi, bizden olmayan ve modasal bir emperyalizmin ürünü bulunan bu deyimler, tümden iç tüzükten çıkarılacakken, bunların yorumları arasına pantolon da alınarak, pantolon giyme serbestisi getiriliyor. Hem de içtüzük değişikliği yapılarak.
İç tüzük, asıl başörtüsü konusunu çözerken yapılmalı ve bu temel hak ve özgürlük alanı, iç tüzükte yapılacak ciddi bir değişiklikle, yasal bir teminata kavuşturulmalıydı. İç tüzüğün bu haliyle kalması, yarın gelecek aykırı bir yorum tarzı ile, tekrar eski hale getirilebilir ve başörtüsü yine yasaklanabilir.
Başörtüsü ve pantolon aynı değerde değil, İslam inançlıları nazarında. Başörtüsü, inancın zaruri uygulaması ve bu nedenle, temel hak ve özgürlük alanı içinde olup, hiçbir biçimde kısıtlanamaz, ama pantolon, inançla hiç ilgisi olmayan, zevke ve modasal anlayışa göre değişen bir giysi biçimi. Yanlış anlaşılmasın, pantolon konusundaki hassasiyete karşı değiliz. Bu saçmalığa çoktan son verilmeli idi ve anlaşılan o ki, pantolonla da girilebilecek ve takdire şayan bir davranış ta olur, bu giyim biçimi.
İç tüzükte pantolon giymek te tıpkı başörtüsü serbest olduğu için, “Tayyör”, “Döpiyes” deyimlerinin lügavi anlamları dikkate alınarak, yanlış olan eski yorumdan, hiç değişikliğe gerek olmadan, yeni ve ortak bir yorumla dönülebilir, iç tüzüğü oynamadan pantolonla salona girilmesi sağlanabilirdi.
Pantolon konusundaki çözüm yolu böyle olabilecekken, neden asıl önemli ve ilerde tekrar baş ağrıtabilecek olan başörtüsü konusu, iç tüzükle güvenceye alınmadı da, pantolon konusunda iç tüzük değişikliği yapılıyor?.. Bu, diğer partilerin AKP hükümetine karşı oynadıkları önemli bir oyundur.
Bu hükümet ve meclis başkanı bu oyunun farkına hemen varmalı ve pantolonla ilgili yapılacak iç tüzük değişikliğine, başörtüsünü de bir yan cümlecikle koymalıdır. Aksi halde, atılmak istenen bu gollerin farkına varamamış ve kendi elleriyle, kendi aleyhine dönen dolaplara işlerlik kazandırmış olacaktır.
Bu iktidar, onlara ilelebet baki değildir. Yarının ne getireceği hiç belli olmaz. Ülkede her an her şey olabilir. Onun için, tecrübesizlik, bilgisizlik, bağnazlık ve basit maddi değerlendirmeler, derhal yerini akıllı, tecrübeli, objektif kıstaslara terk etmeli, uzak görüşlülüğe itibar edilmeli ve varsa kazanımlar, sağlam kurallara bağlanmalıdır. Yoksa iş işten geçtikten sonra, hayıflanmanın bir anlamı kalmayacaktır.
Saygılarımla.





