Kış Mevsimi ve Şiirim

Kayıt Tarihi: 01.01.1970 02:00 - Son Güncelleme: 19.11.2026 05:17
YAZI
A
Kış geldi, havalar soğudu. Kar, yağmur, soğuk, çamur hepsiyle iç içeyiz.

Ne mutlu evi olanlara, evinde sobası kaloriferi olanlara, sobanın ya da ocağın üstünde yemeği, çayı kaynayan insanlara ne mutlu.

Isınıyor, karnını doyuruyor, sonra da çayını kahvesini yudumluyor.

Ancak bu işin tersi de var dünyada, yoksul, aç, açıkta insanlarımız da var. Soğukta yürüyen, midesi boş yani karnı aç olduğu için soğuğu daha çok hisseden insanlarımız da var ya, onları da unutmamalıyız.

Esasen, yüce dinimiz de bunu emreder. "Komşusu açken tok yatan, tam mü-min değildir" der.

Ancak, kaç tane yoksul, kaç tane aç olan açıktya olan insan bunu çevresine duyurabilir ?

Hele dilenciliği sanat haline getiren kişiler arttıkça, açım, açıktayım diyen insanlara da zor inanılır, onun için daha iyi tanır diye komşu görevlendirilmiştir diye düşünüyorum.

Devletimizin haberdar olduğu kadar, aç ve açıkta kalan insanlarımızı ısıttığını, doyurduğunu biliyoruz.

Allah devletimize zeval vermesin diyorum. Yine o yardıma muhtaç insanlarımızın duygularını duyup, hissedip, kendimi de o insanlarımızın yerine koyarak yazdığım aşağıdaki şiirimi takdim ediyorum.



KIŞIN AÇLIK

Aş vermiş ekmek vermiş
Yüce Yaratıcımız
Tüm insanlar hep bizden
Kardeşimiz, bacımız

Bölüşelim ekmeği
Bir de soba kuralım
Kimse Şüphe Etmesin
İyi bir dost olalım

Allah bilir yukarıda
Kimin ne ettiğini
Geç farketme dünyaya
Nimetin yettiğini

Bir kefenle gidiyor
Zengin ağalar beyler
Aç olanı üşütme
Sonra kefen ne eyler

Açlık fazla üşütür
Hava soğuksa eğer
Garibe el uzatın
O da dünyaya değer

Üşümüş aç da kalmış
Her yerden eli naçar
Isıtıp doyuranlar
Cennet kapısını açar





ETİKETLER: