Hicret ve Hicri Yılbaşı
Mîlâdî takvimde Güneşin hareketleri esas alınmış,Hicri Takvimde ise Kamer (ay)’ın hareketi esâs tutulduğu için , “Hicrî Yıl, Kamerî Sene” veya “Sene-i Kameriyye” olarak isimlendirilmiştir.
Hicrî sene,mîlâdî ve rûmîtârihler gibi 12 ay esâsına dayanır ve Muharrem ayı ile başlar, Zilhicce ile sona erer.Ayların adları: Muharrem, Safer, Rebîul-evvel, Rebîül-âhir, Cemâzil-evvel, Cemâzil-âhir, Receb, Şâbân, Ramazân, Şevvâl, Zil-kâde, Zil-hiccedir.
Müşriklerin, Müslümanlar’a karşı uyguladıkları eza ve cefaları arttırmış olmalarından dolayı Miladi 622 yılında Müslümanların, MekkedenMedineye hicret etme izni Allah (c.c.) tarafından Efendimiz Hz. Muhammed(s.a.s.)’e verilmiştir.
Âyet-i Kerimede:“Onlar ağızlarıyla Allah'ın nûrunu söndürmek istiyorlar. Halbuki kâfirler istemeseler de Allah nûrunu tamamlayacaktır.” (SaffSûresi âyet:8) buyrulmuştur.
Kâfirler Allah’ın dinine, kitabına ve delillerine sihir, şiir ve kehânet diyerek iftiralar uydursalar da Allah’ın dini yücelecek, kafirler istemeselerde, nurunu tamamlayacaktır.Nurununtamalanması için İslâm’ın rahatça yaşanabileceği,o’nu bütün gönüllere yerleştirmek için,huzurlu ve sakin bir yer olan Medineye, çok sevdikleri Mekkeden geçici de olsa üzülerek ayrılıp hicret etmeleri emredililmiştir. Hiç tereddüt etmeden Peygamberimiz Hz. Muhammed(s.a.s) ashabıyla birlikte evlerini, mallarını hatta bir çok sahabe ,İslâm’ı seçmeyen, anne-baba,eş ve çocuklarını Mekkede bırakarak,Medineye Hicret etmişlerdir.
Mekkedenmedineye hicret eden Müslümanlara, Muhacir, Muhacirlere, Medine de maddi ve manevi yönden her desteği veren, yardım eden Müslümanlara da Ensar denilmiştir.Ensar ve Muhacir’lerin sergiledikleri dostluk,kardeşlik ve fedakarlıkların tarihte eşi ve benzeri yoktur.Hicret sadece bir yolculuktan ibaret olmayıp,İslâm için gerektiğinde dünyevi,maddi tüm unsurlardan fedakarlık yapılması gerektiğini gösteren kutlu bir yolculuktur.
Bu kutsal yolculuğu yapıp onlara kucak açanlar Yüce Kitabımızda:“İman edip de Allah yolunda hicret ve cihad edenler, (muhacirleri) barındıran ve yardım edenler var ya, işte gerçek müminler onlardır. Onlar için mağfiret ve bol rızık vardır.”( EnfalSûresi âyet:74) buyrulmuştur.
Hicret için öncelikle Müslümanlar Medine ye gönderilir.Son olarak da en yakın sadık arkadaşı Hz. Ebu Bekir (r.a.) ile beraber Efendimiz Hz. Muhammed (s.a.s.) Mekkeden Medineye hicret etmişlerdir. Hicrete karar veren Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.s.), öncelikle üzerinde bulunan Müşriklerin emanetlerini sahiplerine teslim etmesi için Hz.Ali (r.a.)’a bırakmıştır. Kendisini öldürmek isteyen Müşriklere karşı onların mallarını yine kendilerine teslim etme noktasında gerekeni yapmıştır. Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.s.)’e Çocukluğunda, müşrikler tarafından bile Muhammedül Emin olarak tanınmıştır. Peygamberler güvenilir kimselerdir. Bu özelliğini Hicrette, Efendimiz uygulamaları ile düşmanlarına bir kez daha net şekilde göstermiştir. Müşrikler, Efendimiz(a.s.)’a güvendikleri için emanetlerini, kıymetli eşyalarını vermişlerdir.Bu husus gerçekten çok anlamlıdır. Üzerinde önemle durmamız gerekir.
Hicret’ten çıkaracağımız çok önemli dersler vardır.Hicrete Yol arkadaşı Hz Ebubekir(r.a.)’la beraber çıkan Efendimiz (a.s.) Medine’ye gidecek olmasına rağmen, tam tersine öncelikli yolculuk yapmıştır.Allah (c.c.) Peygamberimizi ve yol arkadaşını bir örümcek ağı ile korumuştur.Halbuki örümcek ağı çok dayanıksızdır. Koruyan ve kollayan Allah (c.c.), sevdiklerini en zayıf örümcek ağıyla da korur. Müşriklerin gözleri önünde Yasin Suresini okuyup çıkıp gitmelerine rağmen görünmemişlerdir. Yolculuğun her aşamasında zahmet çekerek Medine’ye ulaşmışlardır. Allah(c.c.)’ın gücü her şeye yeter. Bir şeye ol dedi mi o hemen oluverir. Yeter ki kul Allah’a samimi olarak teslim olsun.
Medine’nin o dönem nüfusu yaklaşık olarak 10.000’dir. Müslümanların sayısı da 3.600 civarındadır. Büyük çoğunluğu Yahudilerden oluşmaktadır.Az da olsa Hıristiyan ve diğer inanç mensupları da bulunmaktadır. Beninadir,benikaynuka, Kureyza Yahudileri ile antlaşmalar yapılmıştır. Medine de yaşayan nüfusun sadece üç kişiden birinin Müslüman olduğu bir yapıda Müslümanların Devletlerini kurma başarısını gösterdiklerini öğrenmekteyiz. Sayıların çokluğundan ziyade,nitelikli,donanımlı insanların olduğu yerlerde, niceliklerin, sayıların çokluğunun hiç de önemli olmadığını öğrenmiş oluyoruz.
Kur’an-ı Kerîm de:“Bunun üzerine Rableri, onların dualarını kabul etti. (Dedi ki:) Ben, erkek olsun kadın olsun ki hep birbirinizdensiniz içinizden, çalışan hiçbir kimsenin yaptığını boşa çıkarmayacağım. Onlar ki, hicret ettiler, yurtlarından çıkarıldılar, benim yolumda eziyete uğradılar, çarpıştılar ve öldürüldüler; andolsun, ben de onların kötülüklerini örteceğim ve onları altlarından ırmaklar akan cennetlere koyacağım. Bu mükâfat, Allah tarafındandır. Karşılığın güzeli Allah katındadır.” ( Al-i İmran Sûresi âyet:195)
Cenab-ı Allah (c.c.), herbirimizi Peygamberimiz Hz. Muhammed(s.a.s.)’e, diğer Peygamberlere,ashab-ı kirama,muhacir ve ensar’a Cennette komşu eylesin. Sıhhat ve aifyetler dilerim.





